by Micha on 06/03/2014 | Cultureel

Cannabis social clubs – dat we dat zelf niet bedacht hebben…

Heel Europa zucht onder de crisis. Heel Europa? Nee, een door onverzettelijke hennepvrienden ontwikkeld idee trotseert hardnekkig de crisisstemming. De eerste cannabis social clubs zijn alweer meer dan tien jaar geleden in Spanje ontstaan en inmiddels heeft elke grote of middelgrote stad in dat land wel zo’n club. Ook in België doet onder de naam „Trekt uw Plant" een legale cannabis social club van zich spreken en in Uruguay, waar cannabis opnieuw gelegaliseerd wordt, kunnen zulke clubs vanaf april 2014 openlijk opereren.


Zelfs in Frankrijk, dat qua drugsbeleid al jaren in de steentijd blijft hangen, krijgt de door Dominique Broc in het leven geroepen social club beweging steeds meer aandacht van dagbladen en tv-omroepen en wint deze steeds meer aanhangers.

Duitsland is een land van verenigingen en clubs

CSC_Kühlschrank2En social clubs Duitsland? Ook daar grijpt het idee al sneller om zich heen – wat wil je ook met een volk dat voor het verenigingsleven geboren lijkt!

Nergens anders op de wereld zijn er zoveel clubs en verenigingen, met zulke uiteenlopende en soms regelrecht dwaze doelstellingen. Vermeldenswaardig in dit verband zijn bijvoorbeeld de vereniging tot behoud van het keukenschort of die ter verlangzaming van de tijd.

Dus waarom dan geen cannabis social club? Per slot van rekening zijn vier tot zes miljoen cannabisgebruikers, anders dan mogelijk tijdremmende mechanismen of draagsters van gebloemde schorten, allang geen randverschijnsel meer.

De Hollandse Manier

Het idee van ‘teelt in een vriendenkring’ is voor velen zo aantrekkelijk, omdat er geen ruimte is voor de gedachte aan een commerciële doelstelling van de cannabisplant.

Daarentegen loopt, zeker sinds het aantreden van minister Ivo Opstelten in Nederland, het lange tijd zo beproefde Nederlandse coffeeshopmodel acuut gevaar, want voor de balanceeract tussen illegaliteit, gedogen en commercie is nog altijd geen politieke oplossing gevonden.

Bekijk deze interessante video van Cannabis News Network over Social Clubs in Nederland:

Anders dan bij een coffeeshop zoeken de leden van een cannabiskweekvereniging het in volledige transparantie. Zo onttrekken ze hun cannabisopbrengst geheel en al aan het handelsverkeer, aangezien het aanbod zich altijd naar de interne vraag van de leden richt.

De productie is tot een vastgesteld maximum beperkt en wordt heel secuur bijgehouden – de goeie oude Oost-Europese planeconomie, maar dan om alleen aan de eigen vraag te voldoen. Zo’n model krijgt ook veel minder snel het verwijt van ongelimiteerde beschikbaarheid.

Het kan ook beter met geldend internationaal recht verenigd worden, aangezien het helemaal op eigen gebruik is gestoeld en – heel belangrijk – door samenwerking met artsen en andere deskundigen ook het een en ander aan preventie bij kan dragen.

Door de gehanteerde minimumleeftijd worden kinderen ook beschermd. Legale clubs bieden betrokkenen daarnaast meer rechtszekerheid dan bijvoorbeeld het Nederlandse gedogen van coffeeshops en ze staan minder bloot aan de politieke waan van de dag als er weer eens een nieuwe burgemeester of regeringscoalitie komt.

Hoe het werkt in Spanje

In de meeste clubs in Spanje moet een lid 21 jaar of ouder zijn en sommige hanteren voor nieuwkomers een grens van 25 jaar.

Om de vereniging klein en de verlokkingen van het grote geld buiten de deur te houden, begrenzen de meeste Spaanse clubs het ledental en daarmee de maximaal te verbouwen hoeveelheid cannabis.

In Uruguay zouden de cannabis social clubs om diezelfde reden maximaal 99 leden mogen hebben. Daarnaast dient elk aspirant lid door een lid aanbevolen te worden, dat daarmee als het ware voor de nieuweling borg staat.

Social Clubs voor Spaanse Patienten

Patiënten worden zonder aanbeveling en ook na een ledenstop nog toegelaten. Zij hoeven slechts een doktersverklaring te overleggen.

Een aspirant lid van een van de vele clubs wordt gevraagd aan te geven hoeveel wiet hij per maand ongeveer rookt, eet of inhaleert. De individuele maximum hoeveelheid per maand verschilt van club tot club en ligt tussen de 30 en 100 gram per maand. Van meer wordt ook bijna niemand happy.

De leden besluiten gezamenlijk welke soorten geteeld worden en wat dus het aanbod is, en kunnen het eindproduct tegen een onkostenvergoeding van gemiddeld zes euro per gram aanschaffen. Dat bedrag bestaat uit onkosten voor zaaigoed, stroom, mest, de huur van het clubgebouw, salaris van de beroepskrachten voor en achter de bar, alsmede vrijwillig afgedragen belasting.

Wat de leden vooral na aan het hart ligt, is een verantwoorde omgang met cannabis. Vandaar dat zij afgifte ervan alleen door geschoold personeel laten doen. De vuistregel is: wie meer nodig heeft dan de statuten toelaten, heeft toch eerder advies en begeleiding nodig. Ook daarin voorziet zo’n vereniging graag, tenslotte heeft cannabis zo zijn verraderlijke kanten voor wie geen maat kan houden.

Voor de teelt kiezen de leden een vast team, dat idealiter enige voorkennis van de teelt onder kunstlicht heeft. Het is niet moeilijk uit te rekenen hoeveel zo’n team ongeveer moet produceren voor 100 leden die elk gemiddeld 1 à 2 gram wiet per dag gebruiken. Bij het oogsten kunnen de leden als vrijwillige plukkers meehelpen, wat velen ook daadwerkelijk doen.

Cannabis social clubs in Duitsland – kan dat?

Nu er ook in Duitsland vaart in de discussie is gekomen, heeft het Deutsche Hanfverband (DHV) op internet een handleiding voor politici gepubliceerd, die ook al heel wat keren is gedownload om in gemeente- dan wel districtsraden als basis voor een cannabis social club-motie te dienen.

Inmiddels zijn er ook al heel wat petities over cannabis social clubs en coffeeshop-proefprojecten ingediend, waarvoor op de DHV-website een gedetailleerde schrijfwijzer en de nodige tips te vinden zijn. Meer kun je niet doen met vier jaar behoudzuchtig drugsbeleid onder de grote coalitie van sociaal- en christen-democraten in het vooruitzicht.

Gelukkig is een cannabis social club of een coffeeshop-proef, zoals de deelraad van het Berlijnse Kreuzberg momenteel bepleit, stukken interessanter dan de bestuursverkiezing van de konijnenfokvereniging of de ingebruikname van een nieuw dorpshuis.

Huis-aan-huisbladen worden ook in tijden van internet in (bijna) elk huishouden gelezen en brengen onze argumenten precies daar waar ze gehoord moeten worden: bij de mensen die geen cannabis gebruiken en daarom wel tevreden zijn met een verbod. Omdat ze nog helemaal niet beseffen dat een vernieuwde legalisering binnen strenge kinderbeschermingskaders ook in hun belang is.

Er is nog heel wat werk te verzetten, maar de eerste muisklik is een daalder waard!

Reageren

Heb je een standpunt? Deel hem dan hieronder.

Leave a Comment

Please enter a name
Oops, looks like you forgot something?
Read More
Read More
Read More