30% korting op alle automatic cannabiszaden
Koop nu

De wettelijke status van de cannabis in Zwitserland – een overzicht

Zwitserland is op het gebied van drugswetgeving lange tijd een van de meest vooruitstrevende landen van Europa geweest. In de afgelopen tien jaar heeft men het nationale drugsbeleid aanzienlijk veranderd. Een tijd lang werd de wetgeving aangescherpt, maar in de afgelopen jaren is deze weer versoepeld. De Zwitserse wetgeving over cannabisbezit is van oudsher relatief soepel. Aan het begin van de jaren negentig ontwikkelde Zwitserland een aanpak gebaseerd op vier pijlers. De eerste hiervan is preventie, de tweede behandeling, de derde schadebeperking en de vierde wetshandhaving. Preventie en behandeling krijgen dus prioriteit boven de criminalisering van gebruikers.


Zwitserland is op het gebied van drugswetgeving lange tijd een van de meest vooruitstrevende landen van Europa geweest. In de afgelopen tien jaar heeft men het nationale drugsbeleid aanzienlijk veranderd. Een tijd lang werd de wetgeving aangescherpt, maar in de afgelopen jaren is deze weer versoepeld.

Wettelijke aspecten met betrekking tot gebruik, bezit en kweek van cannabis

Cannabisbezit en -consumptie

Een foto van een bord op een hennepkwekerij waarop in diverse talen staat dat het hennep die op dit veld wordt geproduceerd geen THC bevat.

De Zwitserse wetgeving over cannabisbezit is van oudsher relatief soepel. Aan het begin van de jaren negentig ontwikkelde Zwitserland een aanpak gebaseerd op vier pijlers. De eerste hiervan is preventie, de tweede behandeling, de derde schadebeperking en de vierde wetshandhaving. Preventie en behandeling krijgen dus prioriteit boven de criminalisering van gebruikers.

Op het bezit van maximaal tien gram cannabis voor persoonlijke consumptie staat een boete van CHF 100 (EUR 96). Vanaf september 2012 (ingevoerd in oktober 2013) heeft men het bezit van tien gram of minder gedecriminaliseerd, zodat het geen strafblad meer oplevert. Op de consumptie zelf staat ook een boete van CHF 100 (EUR 96) of meer, afhankelijk van de financiële omstandigheden. Herhaaldelijke consumptie levert een steeds hogere boete op, afhankelijk van de financiële omstandigheden en de hoeveelheid waarom het gaat. Bij eenvoudige zaken over bezit of consumptie van cannabis worden dus geen gevangenisstraffen en dwangbevelen voor behandeling opgelegd.

De verkoop van cannabis

De wetgeving over de verkoop van cannabis is ook opmerkelijk soepel vergeleken met die in de meeste andere Europese landen. De straf voor verkoop van een kleine hoeveelheid cannabis van maximaal honderd gram is een boete van één tot vijf “dagtarieven”. Dagtarieven of dagboetes worden in verschillende Europese landen gebruikt om mensen een boete op te leggen die met hun financiële situatie overeenkomt. In Zwitserland is het tarief vastgesteld op 1/30 van het maandsalaris van de verdachte.

De boete voor de verkoop van honderd gram tot een kilo cannabis is vijf tot dertig dagtarieven en voor een tot vier kilo is de boete vastgesteld op meer dan dertig dagtarieven, te bepalen door de rechtbank. Pas bij de verkoop van meer dan vier kilo wordt een gevangenisstraf opgelegd. In dergelijke gevallen wordt een gevangenisstraf van tussen de een en drie jaar opgelegd, waar nog een boete bovenop kan komen.

Een foto van een hennepwinkel in Kreuzberg, Zwitserland. Op de voorgevel van het gebouw staat 'Hanf Haus', omringd door geschilderde afbeeldingen van marihuanabladeren.

Momenteel woedt in de grote Zwitserse steden Genève, Zürich, Bern en Bazel een debat over de vraag of er legalisering moet plaatsvinden van de verkoop en koop van kleine hoeveelheden cannabis in winkels met een vergunning, mogelijk met een vergelijkbare opzet als de cannabisclubs in Spanje, België en Nederland. Ruth Dreifuss, de voormalige president van Zwitserland en momenteel lid van de Wereldwijde Commissie voor Drugsbeleid, is boegbeeld van de campagne en heeft voorgesteld “om te experimenteren met een mogelijk nieuw model” om “aanwijzingen [te vinden] over hoe de zwarte markt, misdaad en volksgezondheid door regulering zouden veranderen”.

Cannabisteelt

In de afgelopen twintig jaar is de wetgeving over cannabisteelt enorm veranderd. In 1995 vaardigden de Zwitserse federale diensten voor volksgezondheid, politie en landbouw vanwege de grote belangstelling binnen de telersgemeenschap een besluit uit om hennepteelt toe te staan. De formulering van de nieuwe verordening creëerde echter een maas in de wet waardoor de teelt van cannabis met een hoog gehalte THC was toegestaan. In de verordening stond namelijk dat hennep THC bevat en daarom een drug is, maar dat de teelt is toegestaan als het niet de bedoeling is om drugs te produceren. Omdat er geen beperking aan de hoeveelheid THC werd gesteld, konden telers hierdoor cannabis met een hoog gehalte THC telen en het gewoon hennep noemen.

Als gevolg hiervan was cannabisteelt tot het einde van de jaren negentig in feite legaal en hoewel de verkoop ervan illegaal was, bestond er een wijdverbreide cultuur van heimelijke verkoop in winkels. In die tijd werden kleine hoeveelheden verpakt en verkocht als “geurkussens” of potpourri, vaak clandestien in “rookwinkels” waar ook vloeitjes en andere accessoires werden verkocht.

In 1999 werden twee federale verordeningen bekendgemaakt waarin de verkoop van cannabiszaailingen en levensmiddelen en dranken met cannabis tot de soorten met een laag gehalte THC werd beperkt. De winkels bleven echter tot ten minste 2005 cannabis verkopen, toen een reeks invallen uitliep op een historische rechtszaak waarin een eigenaar van een hennepwinkel schuldig werd bevonden aan illegale levering.

Een afbeelding van een verzameling op hennep gebaseerde energiedrankjes in flessen en blikjes, plus enkele traditionele energiedrankjes.

Momenteel is de situatie wat betreft cannabisteelt onzeker. Men heeft herhaaldelijk pogingen gedaan om wetgeving aan te nemen waarin de teelt van een kleine hoeveelheid voor medicinaal of persoonlijk gebruik wordt toegestaan, maar tot nu toe is cannabisteelt nog steeds illegaal. Op 1 januari 2012 werd het Concordat latin sur la culture et le commerce du chanvre (Latijns verdrag over hennepteelt en -handel) van kracht, waardoor privépersonen in zeven kantons, waaronder Genève en Bazel, voor persoonlijk gebruik maximaal vier hennepplanten mogen telen.

In oktober 2012 bepaalde de federale rechtbank van Zwitserland echter dat het Concordat onwettig is, omdat het de federale wetgeving over verdovende middelen schendt. In de praktijk wordt over het algemeen in weerwil van de wet de teelt van een beperkte hoeveelheid planten voor persoonlijk gebruik door de vingers gezien.

Medicinale cannabis in Zwitserland

Ook de status van medicinale cannabis in Zwitserland is onzeker. Er staat geen expliciete bepaling over medicinale cannabis in de wetgeving, maar in de praktijk is het onwaarschijnlijk dat medicinaal gebruik op vervolging uitloopt, zolang er geen verband met smokkel of verkoop is.

In 2008 nam het Zwitserse parlement een wet aan die medische uitzonderingen op de wet toestaat, maar het is onduidelijk hoe deze zijn uitgevoerd. In november 2013 werd Zwitserland het 23e land dat Sativex goedkeurde, de spray voor onder de tong van GW Pharmaceuticals. Daarnaast ontvangen ongeveer dertig Zwitserse burgers dronabinol, een synthetische vorm van THC die uit Duitsland wordt geïmporteerd.

Hennepzaad en cannabiszaad

De teelt van hennep is legaal in Zwitserland, mits de teler een geldige vergunning heeft en zijn product in een laboratorium laat analyseren om er zeker van te zijn dat het gehalte THC binnen de huidige toegestane limiet van 1% ligt. Om het gehalte THC in de hand te houden heeft de Zwitserse overheid onlangs de verkoop van niet-goedgekeurd hennepzaad verboden en elf variëteiten goedgekeurd waarvan bekend is dat ze een laag gehalte THC hebben. De elf goedgekeurde variëteiten kunnen hier bekeken worden.

Een foto van een metalen theelepel die groene, doorschijnende olie opvangt die van de lepel afdruipt in een plas olie. In de linkerbovenhoek van de afbeelding staat met grote hoofdletters het woord OLISON.

Het is niet geheel duidelijk of de nieuwe wet over hennepzaad ook van toepassing is op cannabiszaden met een hoog gehalte THC die aan de consument worden verkocht. Krachtige cannabisvariëteiten zijn al decennialang overal verkrijgbaar in Zwitserse hennepwinkels en dat is vandaag de dag nog steeds zo.

Zwitserland heeft nog steeds een levendige hennepteeltindustrie en het grootste deel van de telers teelt hennep voor de productie van vezels en zaden. De geproduceerde vezels en zaden worden gebruikt voor de productie van stoffen, plastic, bouwmaterialen, cosmetica en levensmiddelen. Een van de bekendste henneptelers van Zwitserland, Olison, teelt tweeslachtige hennep om met distillatie de etherische olie te onttrekken. Met de etherische olie worden vervolgens levensmiddelenaroma’s en oliën voor aromatherapie geproduceerd.

Zwitserse politieke partijen en cannabis

Zwitserland is een federale democratische republiek met meerdere partijen, bestaande uit een enorme en verwarrende reeks grote en kleine partijen, en het land heeft een traditie van coalitieregeringen die samenwerken om de doorgaans gematigde positie van het land te behouden.

Zwitserse Volkspartij (UDC)

De UDC is de grootste partij in het Zwitserse federale parlement en heeft van oudsher een typisch rechtse en conservatieve houding ten aanzien van het drugsbeleid gehad. De UDC heeft onlangs luid geprotesteerd tegen het nieuwe experimentele project voor verkoop in winkels dat wordt geleid door Ruth Dreifuss, een lid van de linkse PSS (Sociaaldemocratische partij). De partij heeft verklaard dat ze de wetgeving niet zal ondertekenen. De verenigde druk van andere partijen die voor legalisering zijn, zal echter waarschijnlijk op zijn minst een aanzienlijke verandering van het beleid stimuleren.

Sociaaldemocratische partij (PSS)

De PSS heeft van oudsher een liberale, vooruitstrevende benadering van het drugsbeleid en heeft eerder haar steun uitgesproken voor gereguleerde, legale consumptie van heroïne en volledige legalisering van cannabis. Ruth Dreifuss, de voormalige Zwitserse president en momenteel een actief lid van de partij, leidt tegenwoordig de campagne om de winkelverkoop in grote steden te legaliseren.

De liberalen (PLR)

De gematigde Liberale partij is in naam voor versoepeling van de wetgeving over cannabis om veilige en concurrerende ondernemingszin te stimuleren en een eind te maken aan de kostbare en ineffectieve oorlog tegen drugs. Veel leden van de partij aarzelen echter om volledige legalisering te steunen en zijn in plaats daarvan voor decriminalisering vergelijkbaar met het Portugese model.

Christendemocratische volkspartij (PDC)

De PDC is een andere gematigde partij die versoepeling van de cannabiswetgeving steunt en een grote rol speelde bij het promoten van het nieuwe decriminaliseringsexperiment in Zwitserse steden. Het standpunt van de PDC over drugs lijkt terug te gaan op het geloof van de partij in sociale rechtvaardigheid en economisch liberalisme.

Federale democratische unie (UDF)

Naast de UDC is de rechtse UDF het meest van alle grote politieke partijen in Zwitserland gekant tegen liberalisering van het drugbeleid. Tijdens het referendum in 2008, waarin een voorstel werd gedaan om cannabis te legaliseren en de federale wet op narcotica te hervormen naar schadebeperking in plaats van criminalisering, waren de UDF en de UDC enkele van de meest uitgesproken tegenstanders, die uiteindelijk verantwoordelijk waren voor het mislukken van beide maatregelen.

Reageren

Heb je een standpunt? Deel hem dan hieronder.

Leave a Comment

Please enter a name
Oops, looks like you forgot something?
Read More
Read More