GUINEA – Een guerrilla-neurofilosofische aanpak van het onderzoek naar de marihuanahigh, deel II

GUINEA is niet alleen een interdisciplinaire wetenschappelijke aanpak, maar ook een onderwerpoverschrijdende aanpak, waarmee ik bedoel dat we niet alleen kennis uit wetenschappelijke disciplines als filosofie van de geest, neurologie, psychologie en andere cognitieve wetenschappen moeten meenemen, maar ook kennis uit andere culturele en subculturele onderwerpen, zoals uit het recht en de guerrillacannabisteelt of uit de cultuur van de sjamanen en andere culturen met ervaring met cannabis. Laat ik eerst de algemeen aanvaarde wetenschappelijke disciplines bespreken.


In mijn boek High. Insights on Marijuana heb ik verschillende hypotheses gegeven, gebaseerd op de analyse van anekdotische verslagen van ervaren marihuanagebruikers, die nader wetenschappelijk onderzocht zouden moeten worden. Een daarvan is de hypothese dat een marihuanahigh leidt tot bepaalde veranderingen in en versterking van lichamelijke waarneming, zelfreflectie, empathisch vermogen en patroonherkenning en tot een verbeterd vermogen om tot een inzicht te komen. (Sebastian Marincolo (2010), High. Insights on Marijuana. Dog Ear Publishing, Indiana.) Hoe kunnen we deze hypotheses empirisch testen?

GUINEA is niet alleen een interdisciplinaire wetenschappelijke aanpak, maar ook een onderwerpoverschrijdende aanpak, waarmee ik bedoel dat we niet alleen kennis uit wetenschappelijke disciplines als filosofie van de geest, neurologie, psychologie en andere cognitieve wetenschappen moeten meenemen, maar ook kennis uit andere culturele en subculturele onderwerpen, zoals uit het recht en de guerrillacannabisteelt of uit de cultuur van de sjamanen en andere culturen met ervaring met cannabis. Laat ik eerst de algemeen aanvaarde wetenschappelijke disciplines bespreken.

Neurofilosofie en de cognitieve wetenschappen

Als we willen begrijpen welke invloed een marihuanahigh heeft op hogere cognitieve processen en vermogens, zoals het ophalen van episodische herinneringen, zelfreflectie of spontane inzichten, dan moeten we naar de neurofilosofie kijken, een moderne interdisciplinaire benadering van verschillende wetenschappen die met de geest te maken hebben. Laten we bijvoorbeeld onderzoeken of een high het empathische vermogen kan versterken. Hoe werkt het empathisch vermogen in het algemeen? In de afgelopen twintig jaar heeft men verhitte debatten gevoerd binnen de onderzoeksvelden van de filosofie van de geest en de psychologie. Na het baanbrekende werk van filosofen over conceptuele analyse richtten de wetenschappers hun aandacht op neurowetenschappers die beweerden een gespecialiseerd neuraal netwerk te hebben ontdekt, het spiegelneuronensysteem, dat de basis vormt voor ons vermogen om met anderen mee te voelen en hen te begrijpen. Het debat over empathie heeft geleid tot fundamentele vooruitgang in ons begrip van de aard van empathie, wat enorm waardevol is voor het begrip van pathologische geestestoestanden als autisme of psychopathisch gedrag.

Toch bestaan er nog steeds veel vragen binnen dit onderwerp. Wat is precies de rol van het spiegelneuronensysteem? Autistische kinderen hebben een groot gebrek aan empathisch vermogen. Komt dit door een onderontwikkeld spiegelneuron? Welke cognitieve vermogens zijn betrokken bij empathisch vermogen? De systematische veranderingen in verschillende cognitieve processen tijdens een marihuanahigh, zoals bij empathisch vermogen, zouden zeer interessant kunnen zijn voor wetenschappers in hun respectievelijke onderzoeksvelden en zouden kunnen leiden tot een beter begrip van de functionele opbouw van die gemoedstoestanden zelf. (Zie mijn artikelen “Marihuana, empathie en zwaar autisme, deel I-III.”) Dit is een belangrijke les. Een interdisciplinaire neurofilosofische kijk op de high of op veranderde gemoedstoestanden in het algemeen helpt ons ook om de ingewikkeldste vermogens van de menselijke geest beter te begrijpen, zoals zelfreflectie, empathie, creativiteit en het vermogen om spontane inzichten te krijgen. Mensen die de boeken van Oliver Sacks hebben gelezen, zou dit principe heel bekend voor moeten komen. De gedetailleerde anekdotes van Sacks over zijn patiënten met neurologische aandoeningen of syndromen, zoals het syndroom van Gilles de la Tourette, vertellen ons niet alleen veel over de respectievelijke pathologische aandoeningen, maar helpen ons ook om de geest zelf beter te begrijpen. (Zie bijvoorbeeld Oliver Sacks (1986). The Man Who Mistook his Wife for a Hat. London: Picador. )

220px-9.13.09OliverSacksByLuigiNovi
De verhalen van Oliver Sacks over neurologische syndromen hebben ons geholpen de menselijke geest beter te begrijpen.

Het endocannabinoïde systeem (ECS)

Binnen de neurologie is de meest veelbelovende aanpak van het onderzoek naar de high zonder twijfel het onderzoek naar het endocannabinoïde systeem. Nieuwe ontdekkingen over het ECS uit de afgelopen twintig jaar hebben een groot deel van de vele anekdotes over positieve toepassingen van medicinaal en recreatief marihuanagebruik verklaard. Om een zeer bekend voorbeeld te geven, we weten nu dat het endocannabinoïde systeem ook de eetlust reguleert. Wanneer geconsumeerde fytocannabinoïden uit de cannabisplant dit signaleringssysteem verstoren, kan het systeem worden gestimuleerd, zodat je flinke trek krijgt, een effect dat al eeuwenlang consistent door marihuanagebruikers wordt gemeld. Ik ga onze kennis van het ECS hier niet tot in detail bespreken. Laat ik er alleen op wijzen dat hoewel we al veel functies van het ongelofelijk veelzijdige en belangrijke ECS in onze hersenen kennen, onze kennis wat betreft de rol van het systeem in verschillende hogere cognitieve processen nog steeds in de kinderschoenen staat. Een wetenschapper die het ECS onderzoekt, moet in verslagen van marihuanagebruikers zeker de details over het gemoedstoestandveranderende vermogen onderzoeken om meer functies van het ECS te ontdekken.

Hersenscantechnieken

Wanneer we op basis van kritisch beoordeelde anekdotische verslagen een wetenschappelijke hypothese hebben opgesteld, kunnen we beginnen met de ontwikkeling van testen waarbij vrijwilligers tijdens een high een hersenscanner ingaan. Nieuwe scantechnieken die de hersenactiviteit kunnen tonen, kunnen ons begrip van hoe de high verschillende cognitieve vermogens beïnvloedt, zoals patroonherkenning, creativiteit, empathie of zelfreflectie, enorm verbeteren, en deze technieken zouden de neurologie zelfs informatie kunnen leveren over mogelijke functies van het endocannabinoïde systeem en zijn functionele relaties met andere neurale netwerken.

Andere kennisgebieden

Bij de “neurofilosofische aanpak” zijn net zoveel wetenschappelijke disciplines betrokken als tegenwoordig betrokken zijn bij de wetenschappen die met de geest in het algemeen te maken hebben, zoals evolutiebiologie en psychologie, een scala aan disciplines in de cognitieve wetenschappen, taalkunde, maar bijvoorbeeld ook een etno-botanisch perspectief, zoals dat in het werk van Ronald Siegel te vinden is, die baanbrekend onderzoek naar de wisselwerking tussen dieren en psychoactieve planten heeft verricht. (Zie Ronald K. Siegel (1989, 2005) Intoxication. The Universal Drive for Mind-Altering Substances. Park Street Press, Vermont.) Wetenschappers moeten echter ook begrijpen dat veel relevante kennis uit verschillende cannabisculturen en -subculturen komt, die zich gedurende duizenden jaren hebben ontwikkeld. Een wetenschapper die de marihuanahigh onderzoekt, zou geïnteresseerd moeten zijn in de cannabiskennis van guerrillatelers van marihuana en de kennis van sjamanen, en hij zou moeten kijken wat professionele deskundige cannabistelers over hun marihuanasoorten te zeggen hebben.

SB_-_Altay_shaman_with_drum
Een vrouwelijke sjamaan, waarschijnlijk van het Chakas-volk.

Filosofen, neurowetenschappers en sjamanen

Tot nu toe bestaan er geen grote budgetten voor een gezamenlijk onderzoeksprogramma naar de marihuanahigh. Verschillende belangengroepen, zoals de farmaceutische industrie, de industriële gevangenissector, het militair-industrieel complex, de tabaks- en alcoholindustrie en vele andere groepen, hebben regeringen over de hele wereld weten te gebruiken om het onderzoek naar een van de meest veelbelovende planten die de mensheid ooit gekend heeft te dwarsbomen. Waarschijnlijk zou een onafhankelijke stichting een beter gremium zijn om de benodigde ruimdenkendheid en empathie te ontwikkelen voor de miljoenen mensen die baat zouden hebben bij een interdisciplinair onderzoekscentrum dat van GUINEA gebruik maakt. Het zou niet alleen een onconventioneel besluit zijn om de positieve mogelijkheden van de high te onderzoeken, wat velen al schandalig zouden vinden, maar medestanders zouden ook moeten begrijpen dat ons pad door het natuurlijke en boeiende oerwoud van de veranderde menselijke gemoedstoestand geen betonnen autosnelweg kan zijn, die we bruut in dit oerwoud hebben aangelegd. De opzet van veel empirische onderzoeken met proefpersonen die beginners zijn en voor het eerst een psychoactieve stof innemen, maakten zo’n verwoestende inbreuk, dat ze ons meer vertellen over de reactie van een beginner op zijn omgeving dan over de effecten van de betreffende psychoactieve stof. De guerrilla-neurofilosofische aanpak, GUINEA, zou de waarde van kennis erkennen, niet alleen die van ervaren guerrillagebruikers van marihuana, maar ook die van guerrillatelers, sjamanen en andere cannabissubculturen over de hele wereld.

Kortom: filosofen, cognitieve wetenschappers, psychologen en neurowetenschappers, ga de high onderzoeken. Werk samen. Gebruik jullie hersenscanners. En wees niet snobistisch. Guerrillagebruikers, stedelijke guerrillatelers, stamsjamanen en anderen zouden wel eens veel meer kennis kunnen hebben dan jullie je kunnen voorstellen.

Reageren

Heb je een standpunt? Deel hem dan hieronder.

Leave a Comment

Please enter a name
Oops, looks like you forgot something?