by Seshata on 10/02/2014 | Cultureel

Hoe werkt cannabissap precies?

cannabissap De voordelen van het maken van sap van rauwe cannabis zijn de afgelopen jaren overal verkondigd, maar er zijn maar heel weinig empirische gegevens openbaar gemaakt waarin de beweringen van de verschillende aanhangers van rauwe cannabis worden besproken. Het anekdotische bewijs stapelt zich echter op en velen zweren erbij. Maar zijn er ook risico's aan verbonden, en zo ja, welke?


De voordelen van het maken van sap van rauwe cannabis zijn de afgelopen jaren overal verkondigd, maar er zijn maar heel weinig empirische gegevens openbaar gemaakt waarin de beweringen van de verschillende aanhangers van rauwe cannabis worden besproken. Het anekdotische bewijs stapelt zich echter op en velen zweren erbij. Maar zijn er ook risico’s aan verbonden, en zo ja, welke?

Wat zit er achter de hype?

Een betere vraag zou zijn ‘wie zit er achter de hype?’, want deze is hoofdzakelijk te danken aan de promotieactiviteiten van één man: dr. William Courtney, een arts uit Californië met een BSc in microbiologie van de universiteit van Michigan, een MD (Doctor of Medicine) van de Wayne State University en een postdoctoraat in forensisch onderzoek en forensische geneeskunde.

Sinds de vrouw van dr. Courtney, Kristen, met succes lupussymptomen met sap van verse cannabis heeft bestreden, propageert het echtpaar de behandeling vol enthousiasme. Ze beweren dat het helpt tegen een groot aantal ziekten. Dat is echter nog niet onderzocht.

Veel beweringen van dr. Courtney zijn ongefundeerd en makkelijk te weerleggen, en de cannabissaptrend loopt grote kans als een bevlieging te worden afgedaan. Maar is er enig bewijs voor zijn beweringen? Er zijn zeer weinig gerenommeerde bronnen op basis waarvan we een conclusie kunnen trekken. Het grootste deel van de beschikbare artikelen komt van weblogs over alternatieve manieren van leven en over tegencultuur en is niet op empirisch onderzoek gebaseerd.

Cannabinoïdezuren uitgelegd

90% van de ?9-THC in de groeiende plant is eigenlijk ?9-THCA, een carbonzuur (hierna gewoon THCA genoemd). Cannabidiol (CBD) is aanwezig in de vorm van CBDA, cannabigerol (CBG) als CBGA, cannabichromeen (CBC) als CBCA enzovoorts.

Carbonzuren zijn de grootste groep organische zuren en worden als zodanig gedefinieerd als er ten minste één carboxygroep is die met een enkele covalente binding met een andere functionele groep verbonden is. In de organische chemie wordt met een functionele groep gewoon een groep atomen binnen een molecuul bedoeld, die voor kenmerkende reacties van het molecuul verantwoordelijk is.

Een carboxygroep bestaat uit een carbonylgroep (C=O; een koolstofatoom dat met een dubbele covalente binding met een waterstofatoom verbonden is) en een hydroxylgroep (O-H; een zuurstofatoom dat met een enkele covalente binding met een waterstofatoom verbonden is). Dit wordt meestal opgeschreven als -COOH of -CO2H. Om het overzichtelijk te houden wordt THCA opgeschreven als THC-CO2H (hoewel zijn chemische formule C22H30O4 is en die van THC zelf C21H30O2), CBDA wordt opgeschreven als CBD-CO2H en CBG als CBG-CO2H.

Wanneer cannabis gedroogd of aan warmte blootgesteld wordt, veranderen de zuren in hun neutrale, psychoactieve vorm door een reactie die decarboxylering heet.

Decarboxylering van carbonzuur

Hoe werkt cannabissap precies?

Bij decarboxylering gaat koolstofdioxide (CO2) verloren, zodat de carboxygroep uit elkaar valt. Het overgebleven waterstofatoom vormt een enkele covalente binding met het overgebleven deel van het molecuul en levert daardoor een extra proton. Een waterstofatoom bestaat namelijk uit een proton en een elektron, en het elektron wordt gedeeld om de covalente binding te vormen.

Bij blootstelling aan hitte, bijvoorbeeld door roken of door verhitting voor het maken van cannabisboter, gaat het proces van decarboxylering bij cannabinoïdezuur heel snel. Bij kamertemperatuur gebeurt het ook, maar heel langzaam, hoewel het proces nog lang niet klaar hoeft te zijn tegen de tijd dat de cannabis is gedroogd.

Als de cannabis na het drogen meerdere weken wordt gerijpt, zou dat genoeg tijd moeten geven voor volledige decarboxylering, maar dan kan de THC ook tot CBN vervallen. Om dit te voorkomen moet cannabis tijdens het rijpen niet aan lucht of zonlicht worden blootgesteld.

Hoe decarboxylering werkt

Als de verse harsklieren ruw worden behandeld, breken ze en begint het decarboxyleringsproces, hoewel dat wel langzaam gaat. Daarom werken handgewreven hasj en extracten van verse planten bedwelmend, maar moeten ze wekenlang drogen en rijpen voordat ze geconsumeerd kunnen worden. In sommige klimaten, met name warme en tropische, kan de decarboxylering van de cannabinoïdezuren zelfs beginnen tijdens de groei van de plant, wanneer hij bijna rijp is.

Het proces kan versneld worden door de cannabis gedurende dertig tot zestig minuten in een elektrische oven bij een temperatuur van ongeveer 110 tot 120 °C zachtjes op te warmen. Dit is heet genoeg om de decarboxylering te laten plaatsvinden, maar niet om de cannabinoïden, flavonoïden en terpenoïden af te breken.

Cannabinoïdezuren in het lichaam

Hoe werkt cannabissap precies?

Er is niet veel bekend over het biomechanisme van cannabinoïdezuren in het lichaam. De onderzoekers vinden de werking van de cannabinoïden zelf veel interessanter.

Naar het schijnt wordt in het lichaam heel weinig THCA in THC omgezet, dus als iemand verse, ongedroogde cannabis consumeert, zou er geen of een heel zwak psychoactief effect moeten zijn, hoewel de terpenoïden en flavonoïden een lichte stemmingswisseling kunnen opwekken.

Volgens een onderzoek wordt niet alle THCA uit de verse plant door decarboxylering in THC omgezet. Tot wel 30% kan THCA blijven en zo ingenomen of gerookt worden. Het idee van dr. Courtney dat iemand door het consumeren van gedroogde of verhitte cannabis veel van de door de THCA opgewekte reacties in het lichaam misloopt, is daarom zeer twijfelachtig.

Metabolisme van THCA in het lichaam

In een onderzoek is aangetoond dat THCA na het innemen van cannabis in een gehalte van 5 – 18,6% van de hoeveelheid THC in het bloed en de urine zit. Uit het onderzoek bleek ook dat het lichaam sneller THCA verwijdert dan THC, want de hoeveelheid THCA ten opzichte van THC was het hoogst bij mensen die het kortst geleden cannabis gerookt hadden.

In een ander onderzoek werden ratten onderzocht die oraal THCA toegediend hadden gekregen, waarbij urinestalen werden geanalyseerd op metabolieten die een aanwijzing voor een biochemische route konden zijn. Men ontdekte dat THCA hydroxyleert en een stof wordt die 11-OH-THCA wordt genoemd, die op zijn beurt weer oxideert en 11-COOH-THCA vormt. THC hydroxyleert op dezelfde manier tot 11-OH-THC, dat dan weer oxideert tot 11-COOH-THC.

Mogelijke voordelen van het consumeren van rauwe cannabis

Hoe werkt cannabissap precies?

Men heeft aangetoond dat THCA en THC allebei een neuroprotectief effect hebben en wellicht de degeneratie van de dopaminerge (dopamine overbrengende) zenuwcellen bij parkinsonisme kunnen helpen voorkomen. Parkinsonisme is een reeks symptomen die heel vaak, maar niet altijd, door de ziekte van Parkinson wordt veroorzaakt.

Rauwe cannabis bevat nog heel veel chlorofyl en alle terpenoïden, flavonoïden en plantalkaloïden, die anders tijdens het verhitten of drogen verloren zouden zijn gegaan. De voordelen voor de gezondheid die deze stoffen mogelijk opleveren, zijn niet diepgaand onderzocht. Er zijn echter aanwijzingen dat terpenoïden en flavonoïden mogelijk de cerebrale doorbloeding verhogen en de corticale activiteit verbeteren, wat goed is bij ziekten als Alzheimer. Daarnaast doden ze respiratoire ziekteverwekkers en hebben ze in het algemeen een ontstekingsremmend effect. Hoewel ze over het algemeen niet als psychoactief worden beschouwd, kunnen ze ook een licht bedwelmend effect geven.

Nadelen en risico’s van het consumeren van rauwe cannabis

Het gehalte cannabinoïdezuur in cannabisbladeren varieert en zonder tijdrovende proeven is het bijna onmogelijk vast te stellen of iemand de juiste dosis heeft gekregen. Dr. Courtney heeft verklaard dat een ‘dieetdosis’ van 600-1000 mg THCA moet worden geconsumeerd, maar in de praktijk zou iemand voor die hoeveelheid cannabinoïden enorme hoeveelheden bladeren of een aanzienlijke hoeveelheid knoppen naar binnen moeten werken.

Dr. Courtney heeft gezegd dat iemand met galblaas- of nierproblemen geen rauwe cannabis moet eten. Door het gehalte vitamine K geldt dit ook voor iemand die bloedverdunners gebruikt. Vitamine K, de enige vitamine in cannabis, kan de verwerking van zulke medicijnen in de lever blokkeren.

Rauwe cannabis kan ook bacteriën en andere ziekteverwekkers herbergen, die bij inname ziekte kunnen veroorzaken. Men heeft bijvoorbeeld zowel salmonella als E. coli op herbale cannabis aangetroffen. Daarnaast kunnen bestrijdingsmiddelen en bladvoeding sporen van schadelijke chemicaliën op de geoogste cannabis achterlaten. Om deze redenen is het raadzaam om alleen sap te maken van veganisch geteelde cannabis, dus van biologische geteelde cannabis waarbij geen dierlijke producten zoals mest zijn gebruikt.

Is het veilig om rauwe cannabis te consumeren?

De relatieve doeltreffendheid van rauwe cannabis vergeleken met een andere vorm moet in aanvullende empirische onderzoeken worden vastgesteld. Behalve voor mensen die de bovengenoemde aandoeningen hebben, lijken er geen ernstige risico’s te zijn. Preparaten van rauwe cannabis worden al duizenden jaren gebruikt en als er een ernstig risico aan verbonden zou zijn, zou dat onderhand zeker ontdekt zijn.

Voor de meeste gezonde mensen heeft het eten van biologische rauwe groenten en fruit ongetwijfeld voordelen en er lijkt geen reden te zijn waarom cannabis daar niet toe gerekend kan worden. Voor de behandeling van kwalen en ziektes is het echter voor de overgrote meerderheid van de medicinale-cannabispatiënten waarschijnlijk niet de beste optie om op rauwe cannabis te vertrouwen voor genezing.

Reageren

Heb je een standpunt? Deel hem dan hieronder.

Leave a Comment

Please enter a name
Oops, looks like you forgot something?
Read More