Is Barcelona het nieuwe Amsterdam?

Opinie Sinds de oprichting van de eerste cannabisclub in Barcelona in 2001 heeft de scene langzaam terrein gewonnen. Barcelona is zonder twijfel de cannabishoofdstad van Spanje, maar heeft de stad nu Amsterdam verslagen als de cannabishoofdstad van heel Europa?


Is Barcelona het nieuwe Amsterdam?

Wat heeft Barcelona cannabistoeristen te bieden?

Barcelona telt nu ongeveer 123 cannabisclubs. Eerder waren dat er maar liefst 300, maar tientallen zijn vorig jaar gesloten na een hele reeks invallen, vaak vanwege slechte ventilatie, illegale verkoop of overtredingen van het verbod op reclame voor de clubs. Het lijkt erop dat verschillende clubs (al dan niet met opzet) profijt hebben gehad van ‘wervingstours’, die voornamelijk inhielden dat scouts toeristen bij elkaar brachten en introduceerden als nieuwe leden, in ruil voor geld of cannabis van het etablissement of van de toeristen zelf. Nu geldt er een jaar lang een verbod op nieuwe licenties.

Naast de clubs heeft Barcelona ook enkele tientallen headshops, een paar glaswarenwinkels en wat opmerkelijke jaarlijkse cannabisevenementen, waarvan Spannabis, dat elk jaar eind maart wordt gehouden, waarschijnlijk het belangrijkste is. In dezelfde periode vinden er tegenwoordig ook een aantal andere evenementen plaats, zoals de veel geprezen Secret Cup en Dab-a-Doo concentrates cup.

In 2012 ging Sensi Seeds naar Barcelona om er het ‘Hash Marihuana Cáñamo & Hemp Museum’ te vestigen, dat informatie verstrekt over het vroegere en huidige gebruik van hennep en cannabis overal ter wereld. Dit is een mooie manier om één of twee interessante uren door te brengen als je toevallig in Barri Gòtic bent, Barcelona’s oude en fascinerende gotische wijk. Het is overigens ook de moeite waard om een paar uur door de leuke, smalle straatjes van El Gòtic te zwerven waar je talloze bijzondere cafés en eigenzinnige, onafhankelijke winkeltjes vindt, waaronder enkele headshops.

Hash Marihuana Cáñamo & Hemp Museum Barcelona
Hash Marihuana Cáñamo & Hemp Museum Barcelona

Hoe zit het met de clubs?

De clubs zijn besloten verenigingen exclusief voor leden. Nieuwe leden moeten worden geïntroduceerd door een bestaand lid, ouder zijn dan 21 en in Spanje wonen. Maar sommige clubs vragen geen bewijs voor de laatste voorwaarde. Het lidmaatschap kost doorgaans 10-30 euro voor één jaar (meestal geldt gelukkig de lagere prijs, omdat er veel clubs zijn waar je lid van kunt worden). Er zijn ook clubs die lidmaatschappen van een kortere duur bieden, bijvoorbeeld drie maanden voor vijf euro.

De clubs zelf verschillen sterk voor wat betreft inrichting en comfort. Sommige hebben duidelijk veel geld uitgegeven aan de verfraaiing van het interieur en andere zijn veel eenvoudiger van opzet. De laatste zijn eerlijk gezegd vaak veel gezelliger en sfeervoller dan de stijve, formele sfeer in sommige van de chiquere verenigingen, hoewel die doorgaans wel weer betere verse sappen bieden. Ze bieden overigens niet per definitie betere cannabis. Sterker nog, sommige clubs die minder hebben geïnvesteerd in inrichting lijken beter hun best te doen om hun leden te voorzien van producten van goede kwaliteit. Dat geeft mij het idee dat ze de juiste prioriteiten stellen, hoewel ik, als ik indruk op een nieuwe vriend of kennis zou willen maken met de luxe van de clubs waar ik heen ga, waarschijnlijk niet voor die etablissementen zou kiezen.

Is Barcelona het nieuwe Amsterdam?

Wat is de wetgeving met betrekking tot het kweken, roken en bezitten van cannabis?

In een notendop: onder de Spaanse wetgeving draait alles om privacy. Het gebruiken, bezitten en kweken wordt getolereerd zolang dit gebeurt in de privacy van je eigen huis (of in de particuliere ruimte van een besloten vereniging). Buiten loop je het risico dat je wordt aangehouden en een fikse boete krijgt. Toeristen of inwoners die in een openbare ruimte worden aangehouden voor het roken of bezitten van cannabis kunnen een boete krijgen van 600 euro (een recente verdubbeling en in feite een minimumboete – het maximum (voor ‘ernstige inbreuk’) kan oplopen tot maar liefst 30.000 euro!).

Leden van verschillende verenigingen vertelden ook dat de politie af en toe individuen of groepen staande houdt wanneer ze die uit de clubs zien komen. Daarom wordt doorgaans geadviseerd om gevoelige bezittingen veilig weg te stoppen in je ondergoed, omdat er bij dergelijke routineonderzoeken geen inbreuk mag worden gemaakt op de intieme lichaamsdelen.

Als iemand hoeveelheden cannabis kweekt of bezit die een rechtbank later aanmerkt als overmatig, kun je te maken krijgen met een tenlastelegging van distributie. In dat geval krijg je doorgaans een gevangenisstraf van één tot drie jaar (met nog hogere straffen voor herhaalde of bijzonder ernstige overtredingen).

De Sagrada Familia, de beroemde kathedraal van Barcelona.
De Sagrada Familia, de beroemde kathedraal van Barcelona.

Hoe staat dit in verhouding tot Amsterdam?

Barcelona is goedkoop vergeleken met veel andere Europese steden, maar behoort wel tot de duurste steden van Spanje. Een eenvoudige hotelkamer kost ongeveer 40 euro per nacht, voor 10-15 euro eet je een paar goede tapas en cannabis kost niet meer dan 8 euro per gram. Wie een krap budget heeft, kan met wat zoeken nog goedkoper uit zijn. Hoewel het er in juli en augustus onaangenaam vochtig is, is het klimaat er over het algemeen aangenaam en is het leven er gezellig en ongedwongen.

Ter vergelijking: in Amsterdam kun je weliswaar een hotelkamer vinden voor 40 euro acht, maar dan deel je die vaak wel met diverse soorten knaagdieren en/of schimmels. Het eten is er meestal duurder en vaak slecht,en cannabis kost tot maar liefst 16 euro per gram voor de beste variëteiten. Daarnaast is het weer in Amsterdam vreselijk, met uitzondering van twee weken in september, en staan Nederlanders ook niet echt bekend om hun zonnige aard. Bovendien is de Spaanse wetgeving over het algemeen gunstiger en wordt waarschijnlijk steeds soepeler, terwijl de Nederlandse wetgeving juist strikter wordt.

Ada Colau, de huidige burgemeester van Barcelona.
Ada Colau, de huidige burgemeester van Barcelona.

Dus in veel opzichten wint Barcelona het van Amsterdam als bestemming voor de kritische cannabisgebruiker. Maar bepaalde aspecten van de cannabisscene in Barcelona zorgen ervoor dat de stad nog niet helemaal klaar is om Amsterdam van de troon te stoten als cannabishoofdstad van Europa. En als het systeem niet verandert, zal dat waarschijnlijk ook nooit lukken.

Het grootste verschil is de openheid van de scene bij het verwelkomen van toeristen. Hoewel het mogelijk is om een lidmaatschap te regelen in bepaalde clubs door de regels wat soepeler te hanteren, moet je wel een bepaalde lokale kennis hebben om dit voor elkaar te krijgen. Anders krijgt de gemiddelde toerist geen toegang tot clubs, als hij überhaupt al weet dat ze bestaan of waar ze zich bevinden. Dit is natuurlijk wat de autoriteiten willen: er is toch meer dan genoeg toerisme in Barcelona en de overheid ziet er geen heil in om een nieuw Amsterdam te worden. Hoewel de nieuwe, links georiënteerde burgemeester van Barcelona, Ada Colau, duidelijk pro-cannabis is (haar voorganger had beloofd om het aantal clubs terug te brengen tot slechts elf; Colau beloofde regulering ‘waarbij rekening wordt gehouden met de mening van de sector’), was een van haar eerste daden in haar ambt om een verbod van één jaar op nieuwe toeristenaccommodaties op te leggen om “de grote instroom van toeristen naar de Catalaanse hoofdstad te rationaliseren”.

Dit is vooral zichtbaar in het feit dat de clubs in Barcelona meestal op z’n hoogst halfvol zitten, terwijl de coffeeshops in Amsterdam, ondanks het feit dat de scene tekenen van doodsnood vertoont, nog steeds wemelen van de klanten en er elke dag vliegtuigladingen toeristen aankomen om deel te nemen aan een scene waarvan ze vrij zeker weten dat deze hen verwelkomt zonder te discrimineren.

Voor nu behoudt Amsterdam dus zijn kroon, maar de vraag is: hoe lang nog?

Reageren

Heb je een standpunt? Deel hem dan hieronder.

Leave a Comment

Please enter a name
Oops, looks like you forgot something?