by Seshata on 10/06/2015 | Teelt

Een cannabisplant trainen

Kwekers gebruiken allerlei technieken om de groeipatronen van cannabis te manipuleren en zo sterkere, meer struikachtige planten te produceren met meer bloemen en een grotere oogst. Deze technieken zijn relatief eenvoudig onder de knie te krijgen en kunnen dan ook met succes worden toegepast door beginnende kwekers. Maar overdrijf het gebruik niet. Toppen betekent het wegsnijden van een scheut van de steel. Door dat te doen, wordt de plant gestimuleerd om meteen extra energie in de volgende twee scheuten te stoppen. Toppen wordt eerst op de hoofdsteel uitgevoerd, waardoor de twee secundaire stelen ter compensatie groter worden. Zodra die stelen sterk en gezond zijn geworden, kun je die weer toppen om zo vier hoofdstelen te krijgen, en wellicht daarna acht! Zoals je op de foto kunt zien, moet je een heel klein stukje van de steel bij het toppen laten zitten omdat de volgende twee scheuten kunnen beschadigen wanneer je echt 100% weghaalt.


Kwekers gebruiken allerlei technieken om de groeipatronen van cannabis te manipuleren en zo sterkere, meer struikachtige planten te produceren met meer bloemen en een grotere oogst. Deze technieken zijn relatief eenvoudig onder de knie te krijgen en kunnen dan ook met succes worden toegepast door beginnende kwekers. Maar overdrijf het gebruik niet.

Toppen & ‘FIM’

Door te 'toppen' verwijder je bijna de gehele steel en blijft slechts een minuscuul stukje achter
Door te ‘toppen’ verwijder je bijna de gehele steel en blijft slechts een minuscuul stukje achter

Toppen betekent het wegsnijden van een scheut van de steel. Door dat te doen, wordt de plant gestimuleerd om meteen extra energie in de volgende twee scheuten te stoppen. Toppen wordt eerst op de hoofdsteel uitgevoerd, waardoor de twee secundaire stelen ter compensatie groter worden. Zodra die stelen sterk en gezond zijn geworden, kun je die weer toppen om zo vier hoofdstelen te krijgen, en wellicht daarna acht! Zoals je op de foto kunt zien, moet je een heel klein stukje van de steel bij het toppen laten zitten omdat de volgende twee scheuten kunnen beschadigen wanneer je echt 100% weghaalt.

FIM is kort voor “Fuck I Missed”. Het verhaal gaat dat een tuinman dit zei toen hij probeerde een plant als gewoonlijk te toppen maar enigszins missneed, waardoor een wat groter stuk van de steel achterbleef. Indien juist uitgevoerd, horen de twee secundaire scheuten zich gewoon te ontwikkelen, met dien verstande dat twee tot vier extra stelen direct uit het achtergebleven stukje zullen groeien.

Met toppen en FIM kun je de hoogte van de plant in de hand houden en een meer struikachtige vorm creëren doordat je de lagere stelen krachtiger laat groeien in plaats van de centrale steel. Wanneer je binnenshuis kweekt, is het verstandig maximaal drie keer te toppen of te Fimmen omdat de plant elke keer tijd nodig heeft om te herstellen.

Supercropping of high-stresstraining

Supercropping of high-stresstraining is in principe gelijk aan de hierboven beschreven techniek. Het idee is dat je energie wegleidt van de centrale steel naar de secundaire steel met als doel het aantal hoofdcola’s te vergroten. Maar in plaats van een deel van de centrale steel te verwijderen, wordt met deze techniek de steel tussen de vingertoppen geknepen en gebogen totdat het binnenste van de steel breekt. Als je dit goed doet, blijven de buitenkant van de steel en de ‘bast’ intact. De steel is dan niet langer in staat zichzelf overeind te houden en knakt omlaag.

Met 'FIM' haal je iets minder van de steeltop af dan bij toppen; een gedeelte van de terminale scheut blijft achter
Met ‘FIM’ haal je iets minder van de steeltop af dan bij toppen; een gedeelte van de terminale scheut blijft achter

Hoewel de plant hierdoor ook flink wat stress ervaart, is deze niet zo heftig als bij toppen of FIM. Een plant hoort er snel van te herstellen en er vindt geen verlies plaats van steelweefsel of mogelijke plekken voor knoppen. Niettemin wordt de plant in het ootje genomen en denkt hij dat hij zijn hoofdsteel kwijt is omdat het voedselstroomweefsel beschadigd is. Dus steekt hij zijn energie en groeihormonen in het optimaliseren van de groei van de lagere takken.

Bovendien zal de steel zelf herstellen en zelfs sterker worden doordat op de plek van de breuk ter bescherming een zwelling ontstaat rond het beschadigde weefsel, waardoor de hoofdsteel gerepareerd wordt. Uiteindelijk zorgt deze kraag van extra weefsel ervoor dat voedingsstoffen met hogere snelheid getransporteerd worden. Meestal herneemt dit gedeelte nooit meer zijn verticale positie, maar blijft het horizontaal. Daardoor wordt de steel in zijn gehele lengte aan het licht blootgesteld en worden kleine secundaire takken tussen de breuk en de top gestimuleerd om krachtig omhoog te groeien.

Low-stresstraining

'Supercropping' wordt uitgevoerd in een later stadium van de vegetatieve groei
‘Supercropping’ wordt uitgevoerd in een later stadium van de vegetatieve groei

Low-stresstraining (LST) slaat op trainingsmethodes die niet invasief zijn en die geen stressniveaus tot gevolg hebben zoals bij toppen en supercropping. Het uitgangspunt bij LST is om zoveel mogelijk van de plant zo veel mogelijk bloot te stellen aan licht. Dit wordt bereikt door touwtjes te gebruiken en draden en jojo’s (in dit geval een terugtrekbare elastische draad aan een rol), of een andere middel dat  stelen in een bepaalde positie houdt zonder ze te beschadigen.

Meestal wordt LST gebruikt om de hoofdsteel horizontaal in plaats van verticaal te laten groeien. De hoofdsteel wordt daartoe omlaag getrokken en gehouden, en zo getraind om laag langs de grond te blijven groeien. Daardoor worden de lagere stelen ineens blootgesteld aan enorme hoeveelheden licht en gestimuleerd krachtig naar het licht te groeien. Na verloop van tijd groeien er, normaal gesproken, diverse sterke stelen naar het licht toe. De oorspronkelijke steel zal ook proberen weer naar het licht toe te groeien. Dit kun je volledig tegengaan of je kunt het toestaan zodra je vindt dat de lagere stelen zich voldoende ontwikkeld hebben.

Sommige kwekers gebruiken LST in combinatie met toppen of FIM. Eerst wordt de plant getopt om meer hoofdstelen te produceren. Zodra dit proces voltooid is, worden de hoofdtakken naar buiten en omlaag getrokken en vastgezet. Dit vergroot de spreiding van de plant niet alleen aanzienlijk, maar zorgt ervoor dat nog meer takken blootgesteld worden aan het licht en dientengevolge  sterker gaan groeien.

Lagere takken verwijderen en ‘lollipopping’

Terwijl de bovengenoemde technieken bij uitstek worden toegepast tijdens de vegetatieve periode, wordt het laatste soort training dat we hier bespreken vaak toegepast in de midden- of eindfase van de bloei. Bij deze techniek wordt een derde van de plant, het onderste gedeelte, ontdaan van bladeren en stelen. Naarmate de afstand tot de lichtbron toeneemt, neemt de lichtintensiteit evenredig af.?Onder een bepaalde grens stopt de plant dus energie in het produceren van bloemen en bladeren die ten gevolge van het gebrek aan lichtintensiteit verwaarloosbaar klein zullen blijven.

'Low stress training' zorgt ervoor dat de hoofdsteel langs de grond gaat groeien, waardoor de lagere takken meer licht krijgen
‘Low stress training’ zorgt ervoor dat de hoofdsteel langs de grond gaat groeien, waardoor de lagere takken meer licht krijgen

Door ongeveer halverwege de bloei de lagere takken en bladeren te verwijderen, wordt de plant gestimuleerd om zijn energie te kanaliseren naar de hoger gelegen bloemen, waardoor hun omvang en gewicht toeneemt. Wanneer de lagere takken te vroeg worden verwijderd, creëert de plant wellicht gewoon meer stelen en bladeren. Wanneer het te laat gebeurt, wordt te veel energie verspild aan verwaarloosbare bloempjes en blijft er onvoldoende tijd over om de oogst merkbaar te vergroten wanneer de energie eindelijk wordt omgeleid naar de hoger gelegen toppen.

Deze techniek kan tot in het extreme worden doorgevoerd waardoor planten worden gecreëerd met slechts één centrale cola en totaal geen takken in de breedte. Sommige kwekers streven hier bewust naar vanwege de vorming van enorme bonken van centrale cola’s. Deze extreme vorm wordt ‘lollipopping’ genoemd en wordt meestal toegepast wanneer de bloei nog maar twee weken aan de gang is; iets eerder dus dan de standaardtechniek van het verwijderen van lagere takken.

De meeste kwekers zullen echter allerlei andere trainingsmethoden gebruiken voordat ze overgaan tot het verwijderen van de lagere takken. Als dit op de juiste manier wordt gedaan, ontstaat een gelijkmatig dek van meervoudige uiteinden die veel toppen van gelijke omvang bevatten, met daaronder een derde van de plant gestript van kleine, nutteloze takken en bladeren.

Reageren

Heb je een standpunt? Deel hem dan hieronder.

Leave a Comment

Please enter a name
Oops, looks like you forgot something?
Read More
Read More
Read More