by Seshata on 24/04/2013 | Teelt

Alles wat je moet weten over cannabisbladeren

Cannabis Het meest herkenbare en bekendste deel van de cannabisplant is het blad, dat al duizenden jaren lang, van Japan tot Egypte, in de kunst voorkomt. Hoewel in lokale populaties van cannabis een hoge mate van natuurlijke variatie wordt aangetroffen, verschilt het uiterlijk van de bladeren niet veel van soort tot soort.


Bladstand van het cannabisblad

Cannabisbladeren hebben normaal gesproken een kruisgewijze bladstand, waarbij de bladeren tegenover elkaar staan in plaats van om en om, en ze zijn samengesteld, dus met meerdere deelblaadjes aan een steel. Het tegenovergestelde hiervan is een enkelvoudig blad, waarbij één blad aan de steel groeit. Tegenoverstaande bladeren komen tegelijk uit, ieder aan een kant van de steel. Tussen elk paar bladeren zit een duidelijke, verticale ruimte. Kruisgewijze bladeren staan tegenover elkaar, maar elk nieuw paar bladeren staat in een rechte hoek ten opzichte van het vorige paar. In een verspreide bladstand groeien de bladeren alleen aan de steel en komen om en om aan een kant tevoorschijn terwijl de plant groeit.

Een Japanse grotschildering van de hennepplant. Er staan ook menselijke figuren, iets wat op paarden lijkt en golven op. De techniek is eenvoudig.

Hoewel cannabisbladeren meestal kruisgewijs groeien, kunnen de bladeren in een verspreide bladstand gaan groeien wanneer de plant zich klaarmaakt voor de bloeiperiode. Opmerkelijk genoeg hebben opnieuw opbloeiende cannabisplanten een verspreide bladstand. Uit experimenten met hennep bleek dat vroeg geplante exemplaren, nadat ze een bloeiperiode met weinig licht hadden gehad maar niet dood waren gegaan, nieuwe bladeren in verspreide bladstand lieten groeien wanneer het aantal uur zonlicht groter werd. Aanvankelijk was de nieuwe bladgroei enkelvoudig in plaats van samengesteld, maar met het voortduren van de groei werd ook geleidelijk het aantal deelblaadjes groter.

Er zijn aanwijzingen dat dit verschijnsel leidt tot veel energiekere vegetatieve groei, hoewel we de genetische processen die dit veroorzaken niet helemaal begrijpen. Men denkt dat de tegenoverstaande, kruisgewijze bladstand relatief kort geleden is ontstaan uit een voorouder met verspreide bladstand en dat de genen die zorgen voor de kruisgewijze bladstand, rond de bloeiperiode ‘uitgeschakeld worden’.

Een diagram waarin te zien is hoe bladeren in paren langs de steel groeien. Onder de stelen staat van links naar rechts 'alternate spiral', 'alternate distichous', 'opposite decussate' en 'whorled'. Dit zijn de benamingen van de bladstanden.

Verschillen in het blad van de drie belangrijkste ondersoorten

We schuiven de bijzonderheden omtrent de groei van cannabisbladeren even terzijde om te kijken naar de verschillen tussen de drie belangrijkste ondersoorten van cannabis. De bladeren van C. sativa zijn lang, dun en vaak duidelijk gezaagd, waardoor de bladeren een gekarteld, bijna stekelig uiterlijk hebben. De kleur van sativa-bladeren varieert van helder limoengroen tot zwartgroen. De grootste bladeren kunnen uit soms wel dertien deelblaadjes bestaan.

Een diagram waarin de verschillende soorten cannabisplanten onder elkaar worden getoond. De tekening van sativa is lichtgroen met lange, slanke bladeren. Indica is donkergroen met bredere bladeren. Ruderalis is middelgroen met kleinere, smallere bladeren.

Bladeren van C. indica zijn veel breder en de grootste bladeren hebben met zeven tot negen deelblaadjes meestal minder deelblaadjes dan de grootste sativa-bladeren. Indica-bladeren zijn gewoonlijk diep olijfgroen van kleur. Bladeren met een zeer lichtgroene kleur zijn zeldzaam en meestal een aanwijzing voor een gebrek.

Omdat een volwassen C. ruderalis-plant over het geheel genomen aanmerkelijk kleiner is dan de andere ondersoorten, zijn de bladeren over het algemeen ook kleiner. De grootste bladeren kunnen tussen de vijf en dertien deelblaadjes hebben. Ruderalis-bladeren komen meestal qua breedte het dichtst in de buurt van de indica, hoewel ze veel smaller kunnen zijn dan een doorsnee indica-blad.

Gemuteerde bladpatronen bij cannabis

Door de ongelooflijke variatie in de wereldwijde morfologie van cannabis komen af en toe enkele zeer ongewone bladpatronen voor. Doordat deze uiterlijke eigenschappen op het oog afwijken van “normale” cannabis, zijn ze zeer gewild. Deze eigenschappen kunnen namelijk voorkomen dat een oogst in gebieden waar de teelt illegaal is, de ongewenste aandacht van de politie trekt.

Samengegroeide bladeren (webbed leaves)

Een samengegroeid blad is een veelvoorkomende mutatie die veel kwekers hebben geprobeerd te stabiliseren. Deze pogingen hebben helaas niet geresulteerd in commercieel verkrijgbare samengegroeide soorten, hoewel het in het verleden wel mogelijk was om een samengegroeide soort als Ducksfoot in zaadvorm te verkrijgen.

Een close-upfoto van samengegroeide cannabisbladeren.

Kransstandige bladstand

Een andere veelvoorkomende mutatie is de kransstandige bladstand. Omdat de plant nog steeds duidelijk op cannabis lijkt, is deze eigenschap minder gewild voor het maskeren van de plant. Veel kwekers willen de eigenschap echter graag omdat het er mooi uitziet. Bovendien denken sommigen dat de bloemen van dergelijke planten potenter zijn, hoewel hiervoor nog geen aantoonbaar bewijs is gevonden.

Een van bovenaf genomen foto van een jonge cannabisplant in aarde met bladeren in kransstandige bladstand.

Australian Bastard Cannabis

Australian Bastard Cannabis is misschien wel de meest opvallende mutatie die we tot nu toe in cannabis hebben aangetroffen. Men vermoedt dat deze mutatie voor het eerst is waargenomen in de ontsnapte populaties rond Sydney. Kwekers hebben zonder commercieel succes geprobeerd om de eigenschap te stabiliseren. De mutatie uit zich in haarloze, sappige deelblaadjes, meestal met niet meer dan vijf deelblaadjes per blad. Het afzonderlijke deelblaadje is meestal niet langer dan een paar centimeter.

Een foto van een grote struik van de Australian Bastard Cannabisplant. De plant heeft haarloze, sappige blaadjes van maar een paar centimeter lang.

Ondanks de aantrekkingskracht van cannabis die niet op cannabis lijkt, zijn de meeste pogingen om een levensvatbare soort te kweken met behulp van deze genetica mislukt. Het is niet verwonderlijk dat de beste resultaten gewoonlijk behaald worden met gezonde planten die normale eigenschappen hebben. Het succes dat is behaald bij de kruising van ruderalis-genen, die weinig cannabinoïdes bevatten, met meer potente soorten, duidt er echter op dat met meer onderzoek betere resultaten behaald zouden kunnen worden.

Reageren

Heb je een standpunt? Deel hem dan hieronder.

Leave a Comment

Please enter a name
Oops, looks like you forgot something?
Read More