by Seshata on 03/01/2014 | Consumptie

Hoeveel doden kunnen aan cannabis toegeschreven worden? Deel I

Consumptie De schattingen over het aantal doden dat aan cannabis kan worden toegeschreven, lopen gigantisch uiteen. Het varieert van de belachelijke bewering van 30.000 per jaar, die in 2003 in een grotendeels weerlegde brief in het British Medical Journal (BMJ) werd gedaan, tot helemaal geen. In deze artikelen gaan we de beweringen van de media en het wetenschappelijk bewijs ervoor (of het gebrek eraan) bekijken.


De schattingen over het aantal doden dat aan cannabis kan worden toegeschreven, lopen gigantisch uiteen. Het varieert van de belachelijke bewering van 30.000 per jaar, die in 2003 in een grotendeels weerlegde brief in het British Medical Journal (BMJ) werd gedaan, tot helemaal geen. In deze artikelen gaan we de beweringen van de media en het wetenschappelijk bewijs ervoor (of het gebrek eraan) bekijken.

“Jaarlijks sterven 30.000 mensen door cannabis”

Hoeveel doden kunnen aan cannabis toegeschreven worden? Deel I

Een van de beruchtste voorbeelden van anticannabispropaganda is de bewering van het Britse roddelblad Daily Mail dat ‘jaarlijks 30.000 mensen door cannabis sterven’, gebaseerd op de hierboven genoemde brief in het BMJ.

Hoewel de meeste gewone kranten ook sensatiebelust over de brief berichtten, schreven die tenminste meestal goed op wat de wetenschapper echt over zijn stelling zei, namelijk dat jaarlijks 30.000 mensen door cannabis ‘zouden kunnen sterven’.

Als we de bewering wat beter bekijken, wordt het overduidelijk waar het bewijs uit de bron tekortschiet. In de brief werd het langetermijnrisico van regelmatig cannabis roken gelijkgesteld met dat van het roken van sigaretten. Op grond van deze aanname schatte de schrijver dat het evenveel doden zou veroorzaken.

Als we even snel tientallen bestaande onderzoeken bekijken, blijken de risico’s van tabak op geen enkele manier vergelijkbaar met die van cannabis te zijn. Sterker nog, uit recente onderzoeken blijkt dat de longfunctie van iemand die langdurig cannabis rookt, zelfs licht verbeterd kan zijn vergeleken met die van een tabaksroker en zelfs van een niet-roker.

Een dodelijke dosis THC is bijna onmogelijk

Hoeveel doden kunnen aan cannabis toegeschreven worden? Deel I

Steeds weer wordt aangetoond dat bij een overdosis cannabis geen kans op overlijden is. In tegenstelling tot heroïne, alcohol, cocaïne, vele andere drugs en ook veel medicijnen op recept gaat een mens dus niet dood aan het innemen van teveel cannabis. Er kan geen gemiddelde dodelijke dosis THC bij mensen worden vastgesteld, want er zijn geen dodelijke slachtoffers geregistreerd.

Tijdens een onderzoek in de jaren zeventig was een mondeling toegediende dosis van meer dan 3 gr/kg bij de meeste geteste honden en apen niet genoeg om ze te doden. Hoewel sommige dieren al bij 1 gr/kg stierven, gebeurde dit maar in een paar gevallen. Het was niet voldoende om een gemiddelde dodelijke dosis (LD50) op te baseren, want daarvoor moet ten minste 50% van een bepaalde populatie sterven.

Ter vergelijking: van de meeste ‘eet-icijnen’ met cannabis die tegenwoordig in de VS te verkrijgen zijn, schat men dat ze tussen 15 en 50 mg per dosis bevatten, hoewel sommige producten met een hoog gehalte tot wel 200 mg kunnen bevatten.

Een volwassene van zestig kilo zou 180 gram pure THC moeten innemen om een dosis van 3000 mg/kg te bereiken en het is zeer onwaarschijnlijk dat hij hieraan zou sterven, hoewel dit bij mensen niet uitgebreid is getest. Volgens een andere schatting zou een mens voor een dodelijk effect binnen veertien minuten 680 kg cannabis moeten roken.

Zou intraveneuze THC dodelijk kunnen zijn?

Hoeveel doden kunnen aan cannabis toegeschreven worden? Deel I

Hoewel het onmogelijk was om bij honden en apen een LD50 vast te stellen voor mondeling toegediende THC, leverde intraveneus toegediende THC een heel ander resultaat op. Na een injectie met 92 mg/kg THC bleven alle apen leven en herstelden ze binnen vier dagen van de bijwerkingen. Bij een injectie met 128 mg/kg THC stierven echter alle apen op één na binnen dertig minuten, terwijl de laatste binnen drie uur bezweek.

THC kan intraveneus aan een mens worden toegediend, maar voor zover bekend gebeurt dit niet recreatief en maakt het geen deel uit van een van de huidige behandelprogramma’s met medicinale cannabis. In verschillende landen wordt onderzoek gedaan naar de werkzaamheid van intraveneuze THC. Echter, zelfs als de technieken beter zouden worden en geïnjecteerde THC overal verkrijgbaar zou zijn, dan nog zou het waarschijnlijk maar een klein deel van al het cannabisgebruik uitmaken.

Als THC bij een mens in dezelfde dosis als bij een aap dodelijk zou zijn, zou iemand van zestig kilo voor een dodelijke dosis 7,68 kilo pure THC moeten injecteren. Hoger in de fylogenetische stamboom wordt THC ook minder dodelijk, bij ratten is de LD50 bijvoorbeeld maar 40 mg/kg. Daarom valt te verwachten dat bij een mens een hogere dosis nodig zou zijn om de dood te veroorzaken dan bij een aap.

De dodelijke dosis van andere gangbare verdovende middelen

Alcohol, cocaïne en heroïne kunnen allemaal na één overdosis dodelijk zijn, wat blijkbaar onmogelijk is bij cannabis. Hoewel het zelden voorkomt, zijn er gevallen bekend van mensen die in een slok zoveel alcohol consumeerden dat ze een fatale vergiftiging kregen. De dodelijke dosis alcohol is 5 – 8 gr/kg en men denkt dat een alcoholpromillage in het bloed van 0,4 of meer voor ongeveer 50% van de mensen dodelijk is.

Bij iemand die gevoelig is, kan slechts dertig mg cocaïne al een fatale overdosis veroorzaken, wat met gemak in één lijntje kan worden opgesnoven. Voor de gemiddelde volwassene die cocaïne niet gewend is, wordt de dodelijke dosis echter op 1,2 gr geschat. Bij heroïne wordt de dodelijke dosis op 200 – 500 mg geschat voor iemand die het niet gewend is, maar een gewoontegebruiker kan zonder schadelijke gevolgen maximaal 1,8 gr verdragen.

Plotselinge onverklaarbare dood toegeschreven aan giftigheid cannabis

Ondanks dat het blijkbaar onmogelijk is om door roken of mondelinge consumptie een dodelijke dosis cannabis te krijgen, wordt precies het tegenovergestelde beweerd. In 2004 berichtten de Britse media uitgebreid over een man van 36 uit Wales, genaamd Lee Maisey, die door cannabisgebruik was overleden. Maisey overleed plotseling op 23 augustus 2003 en men zei dat hij tijdens ongeveer elf jaar daarvoor gemiddeld zes joints per dag had gerookt.

Michael Howells, de lijkschouwer van Pembrokeshire die de autopsie uitvoerde, stelde ‘onwillige manslag’ vast, omdat Maisey ten tijde van zijn dood een illegale activiteit deed. Men kwam tot deze conclusie door het toxicologierapport, waaruit bleek dat Maisey een aanzienlijk gehalte cannabis in zijn bloed had.

Dr. Philip Guy, een docent verslavingsleer aan de universiteit van Hull, deed zijn duit in het zakje en beweerde dat een gebruiker ‘meer kans heeft om te overlijden’ als hij cannabis inneemt in plaats van het te roken. Dr. John Henry, een professor in de toxicologie aan Imperial College, zei zelfs: “Ik heb zoiets nog nooit eerder meegemaakt. Dit verandert de discussie dat niemand kan overlijden door cannabis.”

De weerlegging

Het Zwitserse federale ministerie voor gezondheidszorg verzocht dr. Rudolf Brenneisen, een professor van de vakgroep voor klinisch onderzoek aan de universiteit van Bern, echter om de uitkomst van de autopsie te beoordelen. Dr. Brenneisen meldde dat de toxicologische gegevens twijfelachtig waren en het oordeel ongeldig.

In de toxicologische analyse, die was uitgevoerd door het Britse laboratorium Forensic Alliance, werd geconcludeerd dat het bloed van Lee Maisey 130 ng/ml THC-COOH bevatte. Dit is een metaboliet van THC. Door technische problemen werd THC zelf niet waargenomen. Men beschouwt deze hoeveelheid THC-COOH in het bloed als gemiddeld en een zware gebruiker heeft vaak een gehalte THC-COOH van 500 ng/ml en meer in zijn bloed.

Reageren

Plaats een reactie

Evert

onwillige manslag? Involuntary manslaughter = doodslag in het nederlands ;)

16/08/2014

Leave a Comment

Please enter a name
Oops, looks like you forgot something?
Read More