Wetenschap: wat is tetrahydrocannabivarin (THCV)?

Tetrahydrocannabivarin (THCV) is medisch gezien een van de belangrijkste cannabinoïden. Het lijkt bij lage doses te werken als antagonist van cannabinoïdereceptoren, maar vreemd genoeg als agonist bij hoge doses, met soortgelijke effecten als THC.

Sinds de ontdekking van THCV in 1973 is het belang ervan binnen de medische kringen steeds groter geworden. Tetrahydrocannabivarin (THCV) is medisch gezien een van de belangrijkste cannabinoïden. Net als bij CBD vermoedt men dat de stof een belangrijke rol kan spelen bij de regulering van het immuunsysteem, vooral bij ontstekingen en ontstekingspijn. De effecten van THCV gaan die van THC vaak tegen, hoewel de stof zich bij hoge doses mogelijk bijna net als THC gedraagt.

Chemische structuur en eigenschappen van THCV

THCV is een molecuul met de scheikundige formule C19H26O2, en bevat dus negentien koolstofatomen, zesentwintig waterstofatomen en twee zuurstofatomen. Net als alle andere fytocannabinoïden is THCV een olieachtige stof die niet oplosbaar is in water, maar wel heel goed oplost in oplosmiddelen op basis van lipiden.

De structuur van THCV lijkt erg op die van THC. De atomen zijn bijna op dezelfde manier gerangschikt, waardoor de 3D-structuur van het molecuul vergelijkbaar is. Het verschil is dat THC een zijketen bevat die bestaat uit een pentylgroep (-C5H11), en THCV een zijketen heeft die bestaat uit een propylgroep (-CH2CH2CH3). Net als THC heeft THCV verschillende isomeren: de meer gangbare Δ⁹-THCV en de wat zeldzamere Δ⁸-THCV.

THCV is niet de enige cannabinoïde met een propylgroep in plaats van een pentylgroep. Andere propylcannabinoïden die overeenkomen met belangrijke pentylcannabinoïden zijn bijvoorbeeld cannabidivarin (CBDV, homoloog aan CBD) en cannabivarin (CBV, homoloog aan CBN). Al deze propylcannabinoïden hebben het achtervoegsel ‘varin’.

Hoe wordt THCV door de cannabisplant aangemaakt?

Veel cannabinoïden, waaronder THC en CBD, worden geproduceerd via de voorloper cannabigerolzuur (CBGA). CBGA is het product van de reactie tussen olivetolzuur en geranylpyrofosfaat.

THCV wordt echter via een iets andere biosyntheseroute gevormd. Geranylpyrofosfaat reageert in dit geval niet met olivetolzuur, maar met divarinolzuur. Dit is een vergelijkbaar molecuul, maar met twee koolstofatomen minder.

Door deze reactie wordt cannabigerovarinzuur (CBGVA) gevormd, wat op zijn beurt reageert met het enzym THCV-synthase (alle cannabinoïden hebben een bijhorend synthase-enzym dat hun biosynthese katalyseert) om tetrahydrocannabivarincarbonzuur (THCVA) te vormen. THCVA wordt dan afgebroken in THCV volgens exact hetzelfde decarboxyleringsproces dat THCA ondergaat om THC te produceren.

In een onderzoek dat werd gepubliceerd in de American Journal of Botany in 2004werden landraspopulaties van over de hele wereld getest op de aanwezigheid van cannabinoïden en de verhouding ervan. In alle soorten werd THCV gevonden, waarbij wilde C.indica-populaties uit Centraal- en Zuidoost-Azië en zuidelijk Afrika hogere concentraties bevatten.

In een ander onderzoek, uitgevoerd in 1973 door het farmaceutische bedrijf Syntex, werd een Zuid-Afrikaanse soort gevonden met een THCV-gehalte van maar liefst 53,7% en een Afghaanse variant met een gehalte van 48,2 %.

Commerciële binnenteeltsoorten hebben zelden zulke hoge THCV-gehaltes. Toch zijn er inmiddels een aantal soorten ontwikkeld met als doel een zo hoog mogelijk THCV-gehalte te bereiken. Een voorbeeld hiervan is Doug’s Varin, een geheimzinnige soort (waarvan de zaden nog niet beschikbaar lijken te zijn) die is gemaakt en getest door Steep Hill Labs en waarvan de gedecarboxyleerde steekproef 21,1% THC en 24,3% THCV bleek te bevatten.

Hoe THC het endocannabinoïdesysteem beïnvloedt

Net als verschillende andere cannabinoïden bindt THCV zich aan speciale ‘receptoren’ in de hersenen, in de belangrijkste organen en in de cellen van het immuunsysteem. Deze ‘receptoren’ zijn gespecialiseerde eiwitten die zich bevinden op de presynaptische verbindingen tussen neuronen (zenuwcellen). Tot dusver zijn er twee belangrijke receptoren geïdentificeerd met betrekking tot cannabinoïden, namelijk cannabinoïdereceptoren type I en II, oftewel CB1 en CB2.

THCV kan zich zowel aan de CB1– als de CB2--receptoren binden. Opmerkelijk is dat THCV ook een agonistisch of antagonistisch effect lijkt te hebben op de CB1-receptor, afhankelijk van de dosis. In lage doseringen lijkt THCV de CB1-receptor te blokkeren (antagonistisch effect) en in hogere doseringen lijkt het juist een agonistisch effect te hebben, vergelijkbaar met THC!

Dit vormt dus een sterk argument om THCV als psychoactieve stof te zien, hoewel de moderne wetenschap eigenlijk niet weet of de stof psychoactief is of niet. Dit komt omdat hij zich soms aan de CB1-receptor bindt, en dit is het mechanisme dat verantwoordelijk is voor het psychoactieve effect van THC. Het is echter niet duidelijk of THC werkelijk een psychoactief effect heeft. Volgens Steep Hill Labs heeft THCV een energieker en actiever effect dan THC en lijkt de stof het zogenaamde ‘couch-lock’-effect (‘bankplakeffect’) van het monoterpeen mycreen tegen te gaan.

Medicinale toepassingen van THCV

Misschien wel het interessantste onderzoeksgebied wat THCV betreft is het potentieel om aan obesitas gerelateerde glucose-intolerantie en insulineresistentie bij diabetici te behandelen. Bij dit onderzoek uit 2013 dienden onderzoekers THCV toe aan muismodellen met obesitas, insulineresistentie en glucose-intolerantie. Hoewel de muizen zelf niet afvielen, verbeterden hun glucosetolerantie en hun insulinegevoeligheid aanzienlijk. Hoewel er meer onderzoek nodig is, zou dit ook diabetici met obesitas kunnen helpen om af te vallen.

Net als CBDV wordt THCV ook gewaardeerd vanwege zijn vermogen om (epileptische) aanvallen te verminderen, dit is een veel voorkomend effect van de meeste cannabinoïden. Het exacte mechanisme waarmee THCV aanvallen vermindert is nog onbekend, maar er wordt gedacht dat deze eigenschap het gevolg is van CB1-interactie. In een onderzoek uit 2010 in Epilepsia noemden onderzoekers THCV als mogelijke therapeutische toepassing bij het behandelen van aanvallen, vooral bij aanvallen die gekenmerkt worden door een staat van hyperexcitabiliteit.

Naast deze twee specifieke eigenschappen heeft THCV ook veel eigenschappen gemeen met andere cannabinoïden. Het is een antioxidant, waardoor deze cannabinoïde dezelfde neuroprotectieve eigenschappen heeft als CBD. De stof heeft ook ontstekingsremmende en pijnstillende eigenschappen, vooral bij ontstekingspijn zoals reumatische artritis.

GW Pharmaceuticals en hun onderzoek naar THCV

GW Pharmaceuticals is begonnen met het onderzoeken van de effecten van THCV op mensen en zijn potentieel om obesitas en andere gerelateerde metabolische stoornissen te behandelen. GW Pharmaceuticals werd in het verleden al gemotiveerd door cannabisonderzoek en was het eerste bedrijf dat een farmaceutisch product op basis van cannabis produceerde. Dit product was Sativex (op basis van THC), en sindsdien heeft GW ook Epidiolex (op basis van CBD) op de markt gebracht.

GW Pharmaceuticals heeft ook een patent op een THCV-preparaat met optionele CBD voor de behandeling van epilepsie en van gegeneraliseerde aanvallen. Hun doel is om de anti-epileptische werking van CBD te versterken door THCV aan het preparaat toe te voegen.

THCV lijkt in veel opzichten op THC. Toch is de medische toepassing ervan voor sommigen interessanter omdat de stof geen psychoactieve effecten heeft, of toch niet zulke sterke als THC. Zo kunnen ook degenen die liever een niet-psychoactieve behandeling willen ook gebruikmaken van de therapeutische eigenschappen van THC.

  • Disclaimer:
    Dit artikel kan niet ter vervanging worden gebruikt voor professioneel medisch advies, een diagnose of behandeling. Neem altijd contact op met uw arts of andere bevoegde deskundigen. Stel het vragen van medisch advies niet uit en negeer medisch advies niet naar aanleiding van wat u heeft gelezen op deze website.

Comments

1 reactie op “Wetenschap: wat is tetrahydrocannabivarin (THCV)?”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Auteur en reviewer

  • Profile-image

    Sensi Seeds

    De redactie van Sensi Seeds bestaat uit botanici, medische en juridische experts, plus gerenommeerde activisten zoals Dr. Lester Grinspoon, Micha Knodt, Robert Connell Clarke, Maurice Veldman, Sebastian Marincolo, James Burton en Seshata.
    Meer over deze auteur
  • Sanjai_Sinha

    Sanjai Sinha

    Dr. Sanjai Sinha is lid van de academische faculteit van Weill Cornell Medicine in New York. Hij besteedt zijn tijd aan het zien van patiënten, het onderwijzen van co-assistenten en medische studenten en het doen van onderzoek naar gezondheidszorg. Hij houdt van patiënteducatie en evidence-based geneeskunde. Zijn sterke interesse voor medisch onderzoek komt voort uit deze passies.
    Meer over deze reviewer
Scroll naar top