Cannabis en Creativiteit: Over Verbeelding, Artistiek en Creatieve Uiting

Cannabisgebruikers hebben doorheen de geschiedenis het verband tussen cannabis en creativiteit verkend. Het is het onderwerp van vele essays en de inspiratie achter vele liedjes geweest. Opmerkelijk genoeg en misschien eerder onverwacht, heeft de link tussen cannabis en creatieve uiting ook de aandacht van academici getrokken.

Er is waarschijnlijk geen andere manier om exact te achterhalen of te meten in welke mate cannabis de creativiteit beïnvloedt, dan door het te consumeren en het effect te observeren. Dit komt omdat creativiteit vaak wordt omschreven en uitgelegd als een subjectieve ervaring. Zelfs op wetenschappelijk vlak zijn de zogenaamde metingen van creativiteit maar zwakjes. Wetenschap slaagt er niet in om de mechanismen van dit fenomeen accuraat te omschrijven.

Zelfs wetenschappelijke schrijvers beroepen zich vaak op de academische filosofie om de manieren dat cannabis de creativiteit beïnvloedt uit te kunnen leggen en te kunnen bepalen of dit een moreel gezonde activiteit is. De reikwijdte van dit onderwerp is goed als oneindig aangezien wetenschappelijke literatuur en zelfs anekdotisch bewijs verwijzen naar oneindige nuances binnen de menselijke creativiteit.

Zo zal een schrijver tijdens een schrijfproject het effect van cannabis op zijn creativiteit op een andere manier ervaren dan hoe een danser het met zijn of haar danspartner of op een podium zou ervaren. Het gaat hier om verschillende creatieve processen waarbij verschillende delen van het lichaam en de hersenen betrokken worden. Al deze delen en processen kunnen door verschillende soorten van cannabis, door verschillende dosissen en zelfs door persoonlijke manieren van gebruik beïnvloed worden.

De sativa- en indicavariëteiten van cannabis hebben zeer verschillende effecten. Het creatieve potentieel van deze variëteiten verschilt van persoon tot persoon. Terwijl een schrijver misschien al voldoende heeft aan een kleine dosis indica om de creativiteit te bevorderen, kan dezelfde dosis tot een eerder slaperige ervaring bij een danser leiden. Op gelijkaardige wijze zou een wiskundige voor het bevorderen van de creativiteit de sativavariëteiten dan weer kunnen verkiezen boven indica. Cannabis heeft zonder meer een oneindig potentieel om de creatieve uiting van een persoon de hoogte in te stuwen als deze persoon weet op welke dosis en welke soort hij of zij beroep moet doen.

Wat is creativiteit?

Menselijke creativiteit op een empirische wijze definiëren is zeer moeilijk, aangezien onze gebruikelijke methodes om het te meten subjectief en interpreteerbaar zijn. Tot op heden is de moderne wetenschap er nog niet in geslaagd om een universele definitie voor creativiteit te bepalen. Subjectief gezien, verwijst creativiteit naar de uiterlijke uitdrukking van nieuwe denkprocessen en kan ze op talrijke manieren worden uitgedrukt zoals via spraak, het geschreven woord, kunst of muziek.

Creativiteit kan ook als een probleemoplossend hulpmiddel, dat niet beperkt is tot de kunst maar betrekking heeft op een brede waaier aan verschillende dagdagelijkse activiteiten, beschouwd worden. Misschien wel het duidelijkste voorbeeld uit het echte leven is Archimedes van Syracuse die op een avond tijdens het nemen van een bad merkte dat het water in zijn badkuip zich verplaatste. In een creatieve opwelling, ontdekte Archimedes een specifieke methode om onzuiverheden in goud te meten.

Archimedes was lang niet de enige die zijn verbeelding op creatieve wijze gebruikte. Andere wetenschappers hebben ook vaak beschreven hoe hun verbeelding hen hielp om tot oplossingen te komen voor problemen en hoe het hen geweldige ideeën opleverde. Een van Einsteins grootste inzichten kwam er nadat hij zich inbeeldde hoe het zou zijn om op een lichtstraal te rijden en de chemicus Friedrich August Kekulé von Stradonitz zag zijn versie van de Benzeenring toen hij mijmerde over een slang de zich in de staart beet.

Het mag dus duidelijk zijn dat creativiteit niet beperkt blijft tot de kunstwereld, maar dat het ook in een ruimer opzicht kan gebruikt worden om algemene problemen op te lossen en dit zelfs voor problemen bij dagdagelijkse activiteiten of binnen relaties. Binnen de psychologie wordt naar dit fenomeen als zijnde “echte wereld probleemoplossend” of “creatief probleemoplossend’ verwezen. Dit draagt bij aan de complexiteit om creativiteit te definiëren en maakt het zelfs nog moeilijker om het te meten!

Hoewel er verschillende methodes bestaan om individuele creativiteit tot op zekere hoogte te meten, zijn alle inspanningen om een standaard creativiteitstest op te stellen die vergelijkbaar is met de IQ-testen die we kennen tot op de dag van vandaag steeds gefaald. Het is gewoon onmogelijk om de kwaliteit van creatieve uiting empirisch te meten aangezien deze uiting volledig afhankelijk is van de sociale, culturele en individuele reactie op wat er dat moment gecreëerd wordt.

Hoe wordt creativiteit gemeten?

Het is wel mogelijk om de “hoeveelheid” creatieve gedachten die bij verschillende mensen als reactie op gestandaardiseerde tests ontstaan, te meten. De Amerikaanse psycholoog Ellis Paul Torrence was in 1966 op dat vlak een pionier met zijn psychometrische benadering om de creativiteit te meten via de ‘Torrance Tests of Creative Thinking’. Deze test gaat proefpersonen via een reeks van eenvoudige probleemoplossende tests beoordelen om zo de vloeiendheid, originaliteit en uitwerking van hun creatief denken van te stellen.

Het meten van creativiteit komt misschien wel het meeste voor binnen de onderwijs- en zelfs de bedrijfswereld. Toch zijn er heel wat critici, vooral binnen de wereld van de psychologiegerelateerde academische schrijvers, die deze vorm van creativiteit in twijfel trekken. In de meeste gevallen bepalen de individuele scores immers het totaalresultaat, terwijl vele academici beweren dat deze methode van meten onnauwkeurig is en dat er eerder naar patronen binnen de subscores moet gezocht worden om zo inzicht in de individuele capaciteiten te krijgen.

Vloeiendheid (in wezen gelijk aan afwijkende gedachten zoals hieronder beschreven) verwijst in dit geval naar het totale aantal ideeën die als reactie op een stimulus worden gegenereerd, terwijl originaliteit dan weer verwijst naar het exclusieve en unieke karakter van iemands ideeën in vergelijking met de ideeën van andere mensen binnen de groep en uitwerking tot slot verwijst naar de mate van detailbeschrijving die in een reactie wordt beschreven.

Terwijl sommige onderzoekers zich op de tastbare uitdrukking van creatief denken hebben gericht, beweren anderen dat creativiteit enkel en alleen maar via een benadering van de sociale persoonlijkheid kan gemeten worden. Dit betekent dat tijdens de meting rekening wordt gehouden met het zelfvertrouwen van de persoon, de bereidheid om risico’s te nemen en de onafhankelijkheid van besluitvorming.

De Amerikaanse psycholoog Gregor Feist beschreef dat creatieve mensen “meer openstaan voor nieuwe ervaringen, dat ze minder conventioneel en minder consciëntieus zijn, dat ze meer zelfvertrouwen hebben, dat ze een grotere zelfaanvaarding hebben en dat ze gedreven, ambitieus, dominant, vijandig en impulsief zijn”.

Schizotypie, uiteenlopende gedachtes en creativiteit

Het concept schizotypie werd in het leven geroepen, om het spectrum van menselijke persoonlijkheidskenmerken te beschrijven: van “normale” verbeelding tot de verbeelding die we vinden bij psychoten en mensen die lijden aan waanvoorstellingen. Hoe duidelijker een persoon aan schizotypie lijdt, hoe groter de kans dat ze ongewone waarnemingen en cognitieve verschijnselen (in de meest extreme vormen gaat het dan over hallucinaties en waanbeelden), cognitieve desorganisatie, introverte anhedonia (introvert, ‘vreugdeloos’ gedrag) en impulsieve non-conformiteit ervaren en dit vooral met betrekking tot sociale situaties.

Uiteenlopende of divergente gedachten verwijzen naar het potentieel om op een stimulus met een waaier aan reacties te komen (in tegenstelling tot een convergente gedachte waarbij het enige “correcte” antwoord wordt gezocht). Verscheidene studies hebben al melding gemaakt van positieve correlaties tussen uiteenlopend denken en schizotypie.

Binnen de wetenschappelijke en academische wereld is het verband tussen divergent denken, schizotypie en creativiteit onweerlegbaar het grootste controversiële probleem op het gebied van creativiteit geworden. Er wordt verondersteld dat creativiteit en psychopathologie weleens uit dezelfde bron van mentale activiteit en mentaal proces zouden kunnen opgewekt worden. Er zou een bidirectioneel verband kunnen bestaan, tenminste volgens sommige theoretici, waarbij creatievelingen een grotere kans hebben op het ontwikkelen van psychose gerelateerde aandoeningen en waarbij deze met psychodiagnostische eigenschappen een grotere kans hebben om creatief talent uit te drukken.  

Interessant is wel dat eerder onderzoek beweerde dat het verband tussen psychotische eigenschappen en creativiteit de retentie van het psychosegen in de genetica bepaald.  Deze hypothese heeft verregaande gevolgen, op zijn minst in hoe wij psychose beschouwen en in haar rol binnen het ruimere beeld van het menselijke bestaan en de menselijke geschiedenis.

Bestaand onderzoek naar cannabis en creativiteit

De laatste jaren zijn er verscheidene studies die zich voornamelijk richten op het effect van cannabis op het creatieve proces uitgevoerd. Toch zijn de resultaten van deze studies niet altijd even gelijklopend. Daarnaast hebben tientallen onderzoeken naar de specifieke hersenfuncties die door cannabis worden beïnvloed ons resultaten opgeleverd die enig inzicht geven in het enorme, complexe proces van de menselijke creativiteit.

Een studie uit 2012 toonde een duidelijk verband tussen schizotypie, uiteenlopend denken en het gebruik van cannabis. Acuut cannabisgebruik (opgenomen via roken) zorgde niet alleen voor een toename van welbespraaktheid bij ‘niet zo creatieve geesten” tot op een niveau dat vergelijkbaar is met echte creatievelingen, maar ook voor een toename van schizotypie.

Een studie uit 2009 waarbij creativiteit bij (onthouding, voorheen chronische) cannabis- en MDMA-gebruikers en een controlegroep werd vergeleken, toonde aan dat cannabisgebruikers een grotere hoeveelheid aan “unieke-creatieve” antwoorden en reacties toonde dan de mensen uit de controlegroep. Dit wijst op een hoger niveau van originele gedachten. Interessant ook is dat de MDMA-gebruikers zich creatiever achtten dan de mensen uit de controlegroep, maar dat dit niet echt tot uiting kwam in hun antwoorden. Cannabisgebruikers daarentegen toonden wel meer creativiteit zonder dat ze zichzelf creatiever hadden ingeschat dan de mensen van de controlegroep.

Toch tonen niet alle studies een dergelijk verband aan. Een studie uit 2001 die gebruik maakte van de Torrence-metingen, stelde geen toename van uiteenlopend of divergent denken vast bij cannabisgebruikers in vergelijking met mensen van de controlegroep. Meer zelfs, de onderzoekers zagen eerder een afname van uiteenlopend of divergent denken bij regelmatige gebruikers.

In een andere studie binnen de Psychofarmacologie gepubliceerd in 2015 stelden onderzoekers dan weer iets heel onverwacht vast: zeer krachtige cannabis gaat het divergent denken bij regelmatige cannabisgebruikers drastisch verlagen. Ze stelden ook geen impact op de creativiteit vast bij het gebruik van minder sterke cannabis.

De uiteenlopende resultaten tussen de studies kunnen worden toegeschreven aan de verschillende technieken om creativiteit te meten. Deze onregelmatigheden tonen ook aan dat het bijzonder moeilijk is om zoiets genuanceerd als creativiteit op gepaste wijze te meten en als zeker niet als er een variabele zoals cannabis aan de tests wordt toegevoegd.

Cannabis, hyperpriming en het semantisch geheugen

Binnen de psychologie is ‘priming’ een functie van het geheugen waarbij blootstelling aan een stimulus een reactie op een volgende stimulus opwekt. Semantische priming verwijst dan weer naar het geheugenverband tussen twee zaken die semantisch met elkaar verbonden zijn zoals bijvoorbeeld ‘hond’ en ‘wolf’. Wanneer een individu nu aan een stimulus binnen een bepaalde semantische categorie wordt blootgesteld, worden de neurale netwerken van het geheugen gestimuleerd en gaan andere gerelateerde zaken onthouden worden.

Hyperpriming verwijst naar een toestand waarbij ongebruikelijke en onvoorspelbare verbanden worden gemaakt tussen zaken die slechts nauw met elkaar verbonden zijn of zelfs helemaal geen verband met elkaar houden. Een studie uit 2010 bepaalde dat de niveaus van semantische hyperpriming hoger lagen bij regelmatige cannabisgebruikers, zelfs wanneer deze op dat moment sober waren en dat ze aanzienlijk hoger lagen wanneer onder invloed vergeleken met een controlegroep van niet-gebruikers. Deze studie toonde ook aan dat hoewel de gebruikers onder invloed verhoogde vormen van schizotypie vertoonden, ze in vergelijking met de controlegroep geen schizotypie vertoonden als ze sober waren.

De dunne lijn tussen gek zijn en genialiteit, en alles met elkaar in verband brengen

Er moet duidelijk nog heel wat onderzoek gedaan worden – inderdaad, er moet aan de definitie van creativiteit gewerkt worden – voor we tot een consensus over het verband tussen cannabisgebruik en creativiteit kunnen komen. Om de tegenstrijdigheden tussen verschillende studies verder te minimaliseren, moeten er betere methodes van empirische meting ontwikkeld worden zodat we accurater de verschillende niveaus van divergent denken kunnen vastleggen en onderzoeken. En hoewel het onderzoek in feite nog in haar kinderschoenen staat, kunnen we wel stellen dat er over het algemeen tot op de dag van vandaag een positief verband tussen cannabisgebruik en creativiteit vastgesteld is vastgesteld.

Omwille van de sterke band tussen cannabisgebruik en divergent denken, bestaat er wel een verhoogd risico op abnormale divergentie wanneer tot zwaar en langdurig gebruik wordt overgegaan. Dit zou weleens de link tussen cannabisgebruik en schizofrenie (en ook enkele andere aandoeningen) kunnen verklaren aangezien het hyperprimingeffect bij cannabisgebruik de weg baant voor ongecontroleerde reacties en antwoorden bij schizofrenie.

Zo zou het mogelijke vermogen van cannabis om bepaalde symptomen van psychose te stimuleren en activeren weleens hetzelfde mechanisme kunnen zijn dan het mechanisme dat creativiteit stimuleert. Wetenschappelijke literatuur heeft immers het verband tussen psychotische neigingen en creativiteit onderzocht zonder daarbij met cannabisgebruik rekening te houden. Toch is er gedetailleerder onderzoek nodig om de geldigheid van deze hypothese te bevestigen.

Als we alle bevindingen van alle onderzoeken samenleggen dat zijn de verbanden (of op zijn minst hypotheses) duidelijk: cannabis, creativiteit en symptomen van psychose of schizofrenie. Als deze zaken geen verband met elkaar zouden houden, dan zouden capaciteiten zoals schizotypie en divergent denken in relatie met creativiteit en cannabisgebruik ook niet onderzocht zijn geweest.

Cannabis en verbeelding

Een onderwerp dat verrassend genoeg nog niet werd onderzocht, is de impact van cannabis op de verbeelding. De reden zou kunnen zijn dat verbeelding tot op heden grotendeels tot de sfeer van de psychoanalyse behoorde, waardoor er maar weinig ruimte voor grootschalige en statistische data is. Nogmaals, creatieve verbeelding is niet louter beperkt tot de kunstwereld, omdat zelfs grote denkers verbeelding gebruiken in hun werk.

In een psychologische paper handelend over de neurobiologie van verbeelding, komt auteur Agnati met iets dat hij de ‘exaptation’ (exaptatie) noemt als een mogelijk actiemechanisme dat mentale verbeelding produceert. Dit is het proces waarbij processen of objecten bepaalde functies verkrijgen waarvoor ze oorspronkelijk gezien niet bedoeld waren. In vele opzichten kan dit met het creatieve proces vergeleken worden;  iets een functie geven die het voordien niet had of ‘iets’ recycleren voor een ander doel, zelfs als dat ‘iets’ een gedachte is.

De reden dat dit relevant is, is omdat de auteur verbeelding niet louter als een mentale verbeelding definieert, maar als het vermogen om op een of andere manier exaptatie op te wekken. Dit druist echter in tegen de bevindingen van een enkelvoudige studie over cannabisgebruik en mentale verbeelding waarbij cannabisgebruikers specifieke instructies kregen om hun verbeelding te gebruiken om zo het leerproces te vereenvoudigen. De proefpersonen kregen de opdracht om hun verbeelding te gebruiken om afbeeldingen te beschrijven die ze te zien kregen. De onderzoekers stelden vast dat cannabis de levendigheid van hun omschrijvingen deed afnemen.

De ervaringen opgewekt door cannabis worden in ieder geval soms beschreven als zijnde het effect die het op de verbeelding heeft. Het hyperpriming concept waar we het al eerder over hadden, is ook verwant aan het concept van verbeelding waar Agnati naar verwijst in zijn artikel over de neurobiologie van verbeelding. Dit schijnbaar moeiteloze vermogen van sommige cannabisgebruikers om verbanden te leggen tussen niet-gerelateerde onderwerpen kan als de kracht van verbeelding beschouwd worden.

Het is onnodig te zeggen dat de moderne wetenschap niet weet hoe of via welk mechanisme cannabis dit effect kan opwekken of waarom cannabis bijvoorbeeld dit effect op sommigen heeft en op anderen dan weer niet. Aan de basis van dit alles ligt het feit dat niet iedereen het vermogen tot exaptatie of hyperpriming heeft en dat dit vermogen een probleemoplossend potentieel heeft dat te vergelijken valt met het geval van Archimedes en de waterverplaatsing in zijn badkuip.

Een variatie aan creatieve processen, fases en cannabissoorten

Het onderwerp wordt zelfs nog interessanter als we de grote variatie aan creatieve processen bekijken. Een drumsolo spelen bij een band tijdens een live optreden vraagt de coördinatie van heel wat cognitieve vaardigheden en tegelijkertijd een onberispelijke hand-oogcoördinatie.

Deze vaardigheden zijn totaal anders dan de vaardigheden die een dichter nodig heeft wanneer deze zich zachtjes neervlijt om een gedicht te schrijven dat het ruisen van de wind door een graanveld beschrijft. Voor creatieve spontane verkenning van een dans, heeft een solodanser een perfect functionerende motoriek van het hele lichaam, timing en een voortdurende stroom van ideeën nodig om de muziek in beweging om te zetten.

Cannabis kan artiesten, muzikanten en ander mensen helpen via het opwekken van een groot aantal cognitieve veranderingen die verschillende cognitieve processen kunnen versterken. Verwacht echter niet dat er een eenvoudig verband tussen beide bestaat. De verschillende veranderingen van cognitieve processen tijdens het high zijn van cannabis hebben dan ook een verschillende invloed op de verscheidene creatieve processen.

Bovendien, zijn er niet alleen enorm verschillende creatieve processen, maar komen deze creatieve processen ook in verschillende fases. In zijn boek ‘High Culture: Marijuana in the Lives of Americans citeert William Novak een essayist die ooit zei:

“Het schrijven lukt me gewoon niet goed als ik gesmoord heb. Mijn grammatica en syntaxis trekken op niets en ik raak helemaal verstrikt in de details. Sommige denkfases doe ik dan ook stoned, terwijl ik het meer lineaire werk in een sobere toestand uitvoer.”

 (Novak, William (1980). High Culture: Marijuana in the Lives of Americans. Massachusetts: The Cannabis Institute of America, Inc, p. 138.)

Het citaat suggereert dat artiesten hun eigen creatieve processen moeten beoordelen en zelf moeten bepalen of cannabis al dan niet bevorderlijk is voor deze processen. Meer ervaren cannabisgebruikers zullen ook weten dat dit ook van het type en de cannabissoort afhangt. De subjectieve ervaring van cannabisgebruik kan niet worden genegeerd, zelfs zonder wetenschappelijke onderbouwing, omdat cannabis nu eenmaal een verschillend effect van mens tot mens heeft.  

Zo zien sommigen ontspanning bijvoorbeeld als hun verlichtend pad naar creatieve expressie, terwijl anderen dezelfde ontspanning dat weer als contraproductief voor hun creativiteit ervaren. In een interview met het HIGH TIMES Magazine zei essayist Susan Sontag ooit dat marihuana haar te veel ontspant tijdens het schrijven en dat ze soms dan ook een beetje speed verkiest. Andere schrijvers kunnen dan weer zonder problemen schrijven tijdens een ‘high’ omdat hun concentratie dan toeneemt en het schrijven heel wat vlotter gaat.

Het feit dat een bepaalde soort cannabis tegengestelde reacties kan opwekken bij twee verschillende personen typeert de complexiteit van de effecten die aan cannabis kunnen gewijd worden. Nemen we dan ook nog de grote hoeveelheid aan verschillende cannabissoorten in acht dan neemt deze complexiteit alleen maar exponentieel toe. De grote verscheidenheid aan mentale veranderingen die cannabis kan opwekken, zorgen voor een onderwerp dat openstaat voor alle vormen van interpretatie en uiteindelijk output. Wat de ene cannabisgebruiker ziet als een hulpmiddel voor creativiteit, zien de andere als een struikelblok.

10 artiesten citeren over cannabis en creativiteit

1.      Alanis Morissette

“Als artiest ervaar ik een zoete kwaliteitsstart bij het gebruik van marihuana. Ik heb me tijdens mijn hele leven vaak telepathisch en ontvankelijk voor onverklaarbare boodschappen gevoeld. Ik kan die zaken afwenden wanneer ik niet high ben. Als ik echter high ben, hoe zou ik het zeggen, dan komen ze gewoon binnen en hangt er minder sluier en zweem rond deze zaken. Als ik daarom duidelijkheid nodig heb… of ik wil een enorme stap voorwaarts zetten tijdens het schrijven van mijn songteksten, dan is dit voor mij een snelle manier om deze zaken te bereiken.”

2.      Steve Jobs

“De beste manier om het effect van marihuana en hasj te omschrijven is door te zeggen dat het mij ontspant en creatiever maakt.”

3.      Sebastián Marincolo

“Marihuana kan de liefhebbende metgezel van je creativiteit zijn: een muze, een inspiratie en op verschillende manieren een helpende hand.”

4.      Lady Gaga

“Ik blowe heel wat wanneer ik mijn muziek schrijf.”

5.      Jason Silva

“Marihuana is een cognitieve katalysator die verhoogde vrij-associatieve creativiteit, verhoogde patroonherkenning en inzicht kan opwekken.”

6.      Bob Marley

“Muziek en marihuana gaan samen. Ik blowe ondertussen al geruime tijd. Vanaf de jaren 60, het moment dat ik begon te zingen.”

7.      Bill Hicks

“Wel, ik denk dat drugs wel wat *goede* dingen voor ons gedaan heeft, echt dat denk ik. En als je niet gelooft dat drugs goede dingen voor ons gedaan heeft, doe me dan een plezier; ga vanavond naar huis en neem al je albums, al je cassettes en al je CD’s uit de rekken en verbrand ze. ‘Want weet je wat? Want al de muzikanten die je leven de afgelopen jaren met hun muziek heel wat beter hebben gemaakt…. Zooooo – high van de drugs.”

8.      Jay-Z

“Ik smoorde wat wiet en dat is hoe ik ‘Izzo’ heb afgewerkt.”

9.      Terence McKenna

“Marihuana wekt vocalisatie op en versterkt de articulatie. Het transformeert taal in iets dat we zichtbaar kunnen vatten.”

10. Justin Timberlake

“Sommige mensen zijn gewoon beter als ze high zijn.”

Als je ooit cannabis als een hulpmiddel voor je creativiteit hebt gebruikt, zouden we graag over je ervaringen horen! Welke soorten verkies jij? En heb je nog andere tips?

  • Disclaimer:
    Wet- en regelgeving omtrent cannabisgebruik verschilt vaak per land. Sensi Seeds raadt u daarom dan ook aan om de lokale wet- en regelgeving na te gaan. Handel niet in strijd met de wet.

Comments

1 reactie op “Cannabis en Creativiteit: Over Verbeelding, Artistiek en Creatieve Uiting”

  1. Cannabis Lobby

    “Maak het meeste kunt u van de Indische hennep zaad en zaaien het overal.
    George Washington / 1 Amerikaanse president

    Groeten uit München,
    je partner Cannabis Lobby (cannabislobby.wordpress.com).

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Auteur

  • Profile-image

    Sensi Seeds

    De redactie van Sensi Seeds bestaat uit botanici, medische en juridische experts, plus gerenommeerde activisten zoals Dr. Lester Grinspoon, Micha Knodt, Robert Connell Clarke, Maurice Veldman, Sebastian Marincolo, James Burton en Seshata.
    Meer over deze auteur
Scroll naar top