We interviewen Will Grinnell, oprichter van Sticky Finger Seeds, die al sinds 1973 cannabis kweekt. Hij vertelt hoe een jarenlang geheimgehouden Hawaïaanse bloedlijn van ‘bleeder’-cannabis de basis vormde voor zijn kwekerij op Maui, en hoe zijn samenwerking met Sensi Seeds uiteindelijk leidde tot de ontwikkeling van twee nieuwe bloedende soorten.
Will Grinnell herinnert zich de eerste keer dat hij wiet rookte alsof het gisteren was. “Ik had wat wiet van mijn zus gestolen en probeerde het te roken, maar maakte er een complete puinhoop van”, vertelt hij lachend. “De toenmalige vriend van mijn zus betrapte me en zij was er zelf niet bij, dus hij zei zoiets als: ‘Oké, kleine deugniet.’ Vervolgens propte hij me vol met hasj en werd ik STONED!” vervolgt Will, met grote ogen. Hij was toen negen jaar oud.
De strategie van het vriendje leek te werken, aangezien Will pas twee jaar later opnieuw cannabis probeerde. Maar sommige dingen lijken nu eenmaal voorbestemd, en rond zijn elfde begon Will weer wiet van zijn zus te stelen. En, niet geheel verrassend, vond hij het geweldig. Vrijwel meteen nam hij telkens de zaadjes die hij tussen de voorraad van zijn zus vond mee naar de achtertuin van zijn ouders om ze te planten, en in 1973 was het tijd voor zijn eerste oogst.
“Ik was echt onder de indruk… ik had wiet gekweekt die ik kon oogsten en blowen, en verkocht er zelfs wat van aan mijn vrienden.” Will glimlacht. Zelfs via de webcam is de twinkeling in zijn ogen duidelijk zichtbaar wanneer hij terugblikt op die beginjaren.
Inmiddels is Will 65 en oprichter van twee eigen genetische merken, Sticky Finger Seeds en Deep Green Genetics, en de nieuwste kweker die samenwerkt met Sensi Seeds. De vruchten van deze samenwerking verschijnen precies op tijd voor Halloween 2026 in de vorm van nieuwe, ‘bleeder’-wietsoorten die binnenkort hun weg zullen vinden naar tuinen over de hele wereld.
De zoektocht naar een legende: de ‘bloedende’ cannabisplant
Lang voordat Will zelf ooit een ‘bloedende’ wietplant zou kweken, deden er al verhalen de ronde over Hawaiian Blood. “Het waren van die verhalen die langzaam een mythe waren geworden,” vertelt Will. “We hadden de oude garde horen vertellen over een mysterieuze plant die rood sap zou afscheiden, maar veel meer wisten we er niet van.”
Halverwege de jaren ‘90 bracht Will regelmatig tijd door op Hawaï als tourmanager voor de internationale artiesten die hij begeleidde via zijn bureau, Origins Music International. In de loop der jaren raakte bouwde hij een hechte band op met de lokale cannabis community. “Een paar keer stonden er backstage mensen met bijzondere wiet, waarvan ze beweerden dat het om The Blood ging,” herinnert hij zich. “Maar aan gedroogde bloemen kon hij natuurlijk onmogelijk zien of dat echt zo was.
In 2010 verhuisde Will naar Maui, maar ook toen bleef de legendarische bloedende plant buiten bereik. Tot alles rond 2016/2017 veranderde… “Ineens stonden er twee Blood-lijnen in mijn tuin,” vertelt hij. De eerste kreeg hij cadeau tijdens de allereerste Harvest Cup in Worcester en was een zaadje waar hij in eerste instantie nauwelijks aandacht aan besteedde.
Na een evenement kom ik meestal met allerlei cadeautjes thuis, en eerlijk gezegd kijk ik daar zelden naar om,” geeft Will toe. “Ik heb altijd een enorme voorraad zaden liggen waar ik mee aan de slag wil, maar iets zei me dat ik juist hiermee moest beginnen.” Het bleek te gaan om Royal Blood van House of Orange.
Tegelijkertijd had een van Wills beste vrienden, de legendarische Hawaïaanse kweker Papaya John, een oude Durban-stek weten te bemachtigen, die Will omschrijft als een van de oorspronkelijke Blood-lijnen. Uit eerbetoon aan zijn vriend noemt Will de plant zelf meestal PJ Cut, oftewel ‘de PJ-stek’, naast de officiële naam die ze aan de soort hebben gegeven: Family Secret.
Papaya John hielp Will bovendien aan een van zijn meest bekroonde genetica: Hawaiian Dream, een traditionele variëteit die al meer dan vijftig jaar binnen dezelfde Hawaïaanse familie werd doorgegeven. Dit was zelfs de soort die Will hielp zijn kweek opnieuw op te bouwen nadat ongedierte kort na zijn verhuizing naar Maui zijn hele tuin had verwoest. De ervaring staat hem nog altijd haarscherp bij.
“Toen ik hierheen verhuisde, had ik al mijn hele leven zowel binnen als buiten gekweekt en dacht ik dat ik inmiddels behoorlijk ervaren was,” zegt hij glimlachend. Maar het unieke klimaat van Hawaï stelde hem voor uitdagingen die hij niet eerder was tegengekomen. “Mijn tuin werd volledig weggevaagd. Het was de eerste keer dat ik met echte meeldauw te maken kreeg,” lacht Will. Naast de meeldauw bevonden er zich ook wortelbladluizen in zijn tuin, waarna hij uiteindelijk al zijn planten verloor en geen reservezaden meer had om opnieuw te beginnen. Onder de verwoeste planten bevond zich ook Wills geliefde Sensi Super Skunk.
“En toen kwam John, mijn redder in rood,” herinnert Will zich. Hoewel de twee elkaar nog maar kort kenden, kwam Papaya John bij hem langs met een plant. “Hier ga je het goed mee doen,” zei zijn vriend. En inderdaad, zelfs in een tuin die volledig door ongedierte was aangetast, groeide de plant uitzonderlijk goed. “En de rest is geschiedenis… Bedankt, John,” zegt Will, zichtbaar geraakt wanneer hij terugdenkt aan zijn inmiddels overleden vriend.
Will noemde de soort Hawaiian Dream, omdat “die plant me weer hoop gaf” nadat zijn hele tuin was mislukt. “Vanaf dat moment leefde ik weer de Hawaiian dream,” zegt hij lachend. Samen met Royal Blood en Family Secret, de Durban-stek, vormde deze traditionele variëteit de basis voor Wills geliefde Maui True Blood.
Deze kruising ontstond volledig bij toeval, toen Will en zijn vrienden om de beurt de verzorging op zich namen van een tuin waarvan de eigenaar tijdelijk afwezig was. Terwijl ze de planten water gaven, hielden ze deze niet nauwlettend genoeg in de gaten en bleef een mannelijke Royal Blood-plant onopgemerkt staan, zodat deze nabijgelegen vrouwelijke Hawaiian Dream-planten kon bestuiven.
Tot dan toe hadden Wills Royal Blood × Family Secret-planten uitsluitend lichtroze sap geproduceerd, maar de toevallige kruising met Hawaiian Dream bracht daar verandering in: de nakomelingen, die genetisch materiaal van alle drie de lijnen bevatten, produceerden het dieprode sap waar Maui True Blood inmiddels bekend om staat. Plotseling waren de bloedende planten waar Will al die jaren eerder over had gehoord niet langer slechts een mythe, maar vormden ze de basis voor zijn tuin.
Gerelateerd artikel
Bloed aan je handen
Een plant daadwerkelijk te zien bloeden was spectaculair, maar Will wilde niet dat zijn hele reputatie daarop zou komen te rusten. “Ik wilde niet de indruk wekken dat ik een trucje verkoop, dus heb ik er nooit echt mee te koop gelopen,” zegt hij. Als kweker in hart en nieren, gewend om onder lastige omstandigheden te werken, wilde hij vooral weten hoe deze planten zich zouden ontwikkelen en welke toppen ze zouden voortbrengen. Zijn huis op Hawaï bleek daarvoor de perfecte proeftuin.
“In tropische klimaatzones hangt de lucht vol ziekteverwekkers en is vrijwel alles aanwezig wat een plant kan aantasten,” zegt hij. Toch viel hem al snel op dat de moederplant van zijn Maui True Blood telkens wist te overleven. “Ze kreeg geen last van de meeldauw waar de andere planten onder leden, maar groeide gewoon stabiel door.” Ook qua smaak stelde de plant niet teleur.
Hoewel hij toegeeft dat uitgebreide smaakomschrijvingen niet zijn sterkste kant zijn, omschrijft Will Maui True Blood als een soort met rijke tonen van fruit en gas, soms aangevuld met aanhoudende vleugjes dennen. “Het doet denken aan die diepe, aanhoudende smaak die je vroeger bij hasj proefde,” zegt hij. Dan is er natuurlijk nog het bloeden zelf, iets wat Will tijdens het gesprek live voor de webcam demonstreerde.
Volgens Will is het fenomeen te danken aan anthocyanen, pigmenten die verantwoordelijk zijn voor de paarse en rode kleuren van onder meer bosbessen, zwarte kersen, rode kool en natuurlijk je favoriete paarse wietsoorten. Vreemd genoeg produceren Maui True Blood en haar afstammelingen meestal geen paarse bloemen. “Ik ben er nog steeds niet achter hoe dat precies werkt,” geeft Will toe, hoewel zijn soorten, waaronder de genetica die hij samen met Sensi Seeds heeft gekweekt, regelmatig roze tinten ontwikkelen.
Anthocyanen geven niet alleen fruit, groenten en bloemen hun karakteristieke kleuren, maar staan ook bekend als krachtige antioxidanten. Deze groep omvat zo’n 400 wateroplosbare pigmenten, waarvan de kleur verandert afhankelijk van de pH-waarde: rood in een zure omgeving, paars bij een neutrale pH en blauw bij alkalische omstandigheden. Bij veel cannabissoorten zorgen de pigmenten pas voor paarse bloemen wanneer de nachttemperatuur tijdens de bloeiperiode onder de 13 °C daalt.
Will legt uit dat het sap verrassend zoet smaakt, terwijl hij op een blaadje sabbelt dat hij zojuist van een van zijn planten heeft verwijderd. Hij vertelt dat sommige van zijn vrienden vaak sap maken van bloedende soorten, en dat ze van mening zijn dat de natuurlijke antioxidante werking van anthocyaan bijdraagt aan de kracht van deze ‘bloedlijn’. “We willen natuurlijk graag geloven dat we onze vitamines kunnen roken,” grapt hij.
Verschillende andere kwekers die zelf in hun tuin bloedende soorten hebben kunnen testen, onderschrijven Wills verklaring dat anthocyaan een rol speelt bij het bloeden. Weer anderen vragen zich juist af of de vloeistof afkomstig is uit het floëem of het xyleem en vermoeden dat het zeer suikerrijk is. Vooralsnog zijn dit vooral interpretaties van kwekers en moet verder onderzoek uitwijzen wat er precies schuilgaat achter het bloeden van deze planten.
Ben jij een botanicus en heb je een idee van wat er zich binnenin deze planten afspeelt? Deel je theorie in de reacties hieronder. We zijn benieuwd naar jouw inzichten!
Van Maui naar Amsterdam
Hoewel Wills samenwerking met Sensi Seeds nog maar van recente datum is, gaat zijn band met onze legendarische zadenbank terug tot de jaren ‘80, toen hij de eerste advertenties van The Seed Bank en Sensi Seeds zag in zijn exemplaren van High Times. In die tijd leek het idee om genetica simpelweg per post te bestellen bijna onvoorstelbaar.
“Het was een geweldige ervaring, maar ook behoorlijk eng,” geeft Will toe, “omdat we allemaal het adres van onze ouders gebruikten.” Voor kwekers die gewend waren hun activiteiten geheim te houden, was het een flinke stap om geld naar Europa te sturen voor zaden. Een aantal vrienden van Will durfde de stap te zetten, waardoor nieuwe genetica uiteindelijk hun weg naar hun tuinen vond.
“Super Skunk is eigenlijk de eerste soort die me echt is bijgebleven,” vertelt Will. “Die planten waren geweldig, maar het probleem was de geur… Ik had namelijk een paar vrienden die werden ontdekt en opgepakt,” voegt hij eraan toe. In de jaren ‘80 had Will nooit durven dromen dat zijn eigen genetica ooit bij Sensi Seeds terecht zou komen, maar decennia later is het toch zover.
De samenwerking tussen Sticky Finger Seeds en Sensi Seeds kwam tot stand nadat Tim Hoebee van Sensi Seeds Maui bezocht tijdens zijn huwelijksreis. Will en zijn vrouw namen het pasgetrouwde stel mee naar enkele van hun favoriete stranden, en de vier zijn tot op de dag van vandaag goede vrienden.
Toen Tim Will ontmoette, was hij al bekend met het werk van Sticky Finger Seeds en Deep Green Genetics, evenals met Wills band met Shanoah Stanley van Ziplock Seeds, inmiddels zijn collega bij Breeding Grounds. Op evenementen als Spannabis en MJBizCon raakte Will ook in gesprek met Gio, de CEO van Sensi Seeds, Sander en andere leden van het Sensi Seeds-team, en hierna duurde het niet lang voordat de plannen voor een samenwerking vorm kregen.
Gerelateerd artikel
Vers bloed van Sensi Seeds
Tot op de dag van vandaag voelt het voor Will bijna onwerkelijk dat hij onbeperkte toegang heeft tot de genetische collectie van Sensi Seeds en zijn eigen cultivars met het merk kan delen. “Ik beschouw het als een van de grootste prestatie van mijn leven,” zegt Will trots. Hij herinnert zich hoe hij, enigszins verlegen, enkele klassieke soorten uit de genetica-collectie van Sensi Seeds uitkoos waar hij altijd al fan van was geweest.
Al snel suggereerde Will om deze bloedlijn aan de catalogus van Sensi Seeds toe te voegen vanwege haar uitzonderlijke veerkracht en rookervaring, en niet alleen vanwege de opvallende bloedende eigenschap.
Het Sensi-team stelde ondertussen voor om te werken met twee variëteiten die zowel de meer dan 40-jarige traditie van de zadenbank als de kunst om relevant te blijven via moderne genetica in zich verenigen: Maple Leaf Indica, een van Gio’s favorieten, en de recentere Banana Kush Cake.
Samen brachten de twee kweekteams de Sensi Seeds Bloodline tot stand, precies op tijd voor Halloween 2026:
- Sensi True Blood. Deze soort brengt twee legendes, Maple Leaf Indica en Maui True Blood, samen in een 60% indica-dominante kruising met een bloeitijd van 55 tot 65 dagen. De planten worden gemiddeld van formaat (70 tot 110 cm indoor en 175 tot 200 cm outdoor) met brede internodale ruimtes, een evenwichtige structuur en sterke zijtakken. Sensi True Blood produceert grote, kegelvormige bloemen met aroma’s die variëren van tropische zoetheid tot aardse hasj. Het smaakprofiel sluit daar mooi bij aan, met een duidelijk waarneembare zoete toets van bessen. De effecten beginnen met een energieke, cerebrale boost en vloeien geleidelijk over in een diepe, lichamelijke stone.
- Sensi Sangria. Deze licht sativa-dominante soort (60%) is een kruising van Tiger’s Blood en Banana Kush Cake, een genetische combinatie die onder meer leidt tot een uitzonderlijke groeikracht en een bloeitijd van 65 tot 70 dagen. Binnen kunnen planten hoogtes van 100 tot 160 cm bereiken, terwijl exemplaren buiten 175 tot maar liefst 300 cm hoog kunnen worden, of in sommige gevallen zelfs vier meter lang! In beide omstandigheden ontwikkelt Sensi Sangria compacte toppen ter grootte van golfballen die dicht opeen langs de hoofdstam en takken groeien, wat garant staat voor een indrukwekkende opbrengst. Reken op een complex terpenenprofiel en een smaak die doet denken aan vers tropisch fruit, waaronder rijpe mango, sappige ananas en zure papaja, gecombineerd met een romige bananenbasis. Wat de effecten betreft, zorgt Sensi Sangria voor een langdurige en evenwichtige ontspanning.
Beide soorten zijn bijzonder veerkrachtig en gecreëerd om buiten, in een plantenkas of zelfs in een binnenkweekruimte te groeien. Ongeveer de helft van de planten vertoont daadwerkelijk de bloedende eigenschap, en dit verschijnsel doet zich vooral voor tijdens de vegetatieve fase. Houd er dus rekening mee dat het vaak niet meer zichtbaar is zodra de planten in bloei staan. Soms scheiden de gecurede toppen van deze variëteiten een rood, kleverig en harsachtig sap af wanneer ze worden gewreven of vermalen.
Ook de kleur van het sap verschilt per plant. Will heeft gemerkt dat sommige exemplaren bloedrood sap produceren, terwijl andere een meer paarsrode vloeistof afscheiden. Hij geeft zelf de voorkeur aan deze laatste variant vanwege de zoete geur en smaak, wat volgens hem wijst op een hoger anthocyaangehalte.
Breeding Grounds: Sensi Seeds × Sticky Finger Seeds
Naast de nieuwe Sensi Seeds Bloodline heeft de Sticky Finger × Seeds Sensi Seeds-samenwerking vier nieuwe Breeding Grounds-soorten voortgebracht, waarin Wills unieke variëteiten worden gecombineerd met zowel klassieke als moderne genetica van Sensi Seeds.
De collectie omvat zowel bleeder- als non-bleeder-variëteiten en weerspiegelt Wills passie voor het ontwikkelen van soorten die verder gaan dan de hype en zich ook in de praktijk onderscheiden. Ze combineren uitstekende prestaties, die Will heeft bewezen in zijn eigen tuin, met hoogwaardige aroma’s en smaakprofielen.
In januari onthullen we alle vier de soorten, inclusief hun volledige genetische afstamming. Kom dan zeker terug en ontdek de complete Sticky Finger Seeds × Sensi Seeds Breeding Grounds-collectie!
Gerelateerd artikel
Wat er schuilgaat achter nieuwe genetica
Het kiezen van een moeder– en vaderplant is slechts het begin van het creëren van een cannabiskruising. Het daaropvolgende proces omvat de feno-jacht, het tot bloei brengen van de planten en het nauwkeurig beoordelen van de resultaten. Daarbij wordt gekeken naar uiteenlopende groeikenmerken, van vegetatieve structuur en algemene groeikracht tot topvorming en de ontwikkeling van terpenen.
Voor de creatie van Sensi True Blood en Sensi Sangria doorliepen Will en Sensi Seeds dit proces gezamenlijk, wat inhield dat Will eerst naar het hoofdkantoor van Sensi Seeds in Amsterdam reisde, waarna het Sensi-team op zijn beurt naar Maui vloog. Samen richtten de twee kweekteams zich op eigenschappen die voor hen centraal stonden: veerkracht, een uitzonderlijke structuur en natuurlijk overheerlijke aroma’s en smaken.
Tijdens het project heeft Will in Hawaï twee testrondes van zaadje tot oogst voltooid, terwijl Sensi Seeds in Amsterdam eigen proeven uitvoerde. Zo konden de teams de resultaten van de kweek op Maui vergelijken met die uit de Sensi Seeds Onderzoeks- en Ontwikkelingsfaciliteit.
Wanneer Will met wietzaadjes werkt, omschrijft hij het proces als een blind date. Zelfs bij gebruik van bekende of vertrouwde genetica weet je nooit precies wat je kunt verwachten of hoe verschillende lijnen op elkaar zullen reageren. Will legt uit dat hij er soms meer dan een jaar over doet om de gewenste eigenschappen te vinden en deze vervolgens te stabiliseren.
Sommige kruisingen laten hun potentieel daarentegen al vroeg zien, zoals in het geval van Sensi True Blood. Voor zijn deel van het project begon Will met iets meer dan dertig Maple Leaf Indica-zaailingen. Hij hield ze nauwlettend in de gaten en selecteerde de beste fenotypes op basis van hun groeikracht en, belangrijker nog, hun vermogen om zich aan de unieke kweekomstandigheden op Maui aan te passen. Door deze vervolgens met Maui True Blood te kruisen, werd de initiële kracht alleen maar versterkt.
Volgens Will heeft deze bloedlijn het potentieel om wat hij ‘superplanten’ noemt voort te brengen. “De planten hebben hun eigen ingebouwde antioxidant-afweersysteem,” zegt hij, waarmee hij opnieuw verwijst naar de hoge concentratie anthocyanen in het bloedrode sap. “En dat zie je echt terug in de tuin. Deze planten zijn vanaf het begin al bijzonder resistent en robuust,” voegt hij eraan toe.
“Ik hecht enorm veel waarde aan stabiliteit,” vervolgt hij. Om die consistentie te behouden, kijkt hij dan ook vaak verder dan wat er in zijn eigen kas gebeurt. Will vraagt daarom regelmatig andere kwekers, onder wie binnenkwekers op Maui en het vasteland, om zijn kruisingen te testen en vergelijkt hun bevindingen vervolgens met zijn eigen observaties. Door te zien hoe een plant zich in verschillende tuinen gedraagt, kan hij beter bepalen met welke genetische combinaties hij verder wil gaan.
Gerelateerd artikel
Nog lang niet uitgekweekt
Je zou verwachten dat een kweker en veredelaar met meer dan vijftig jaar ervaring het op een gegeven moment wat rustiger aan zou doen. Bij Will is daar echter weinig van te merken en hij lijkt voorlopig nog lang niet van plan om te stoppen. In oktober 2026 reist hij naar Buenos Aires voor Expo Cannabis Argentina, terwijl hij op Maui alweer ruimte in zijn tuin maakt voor een nieuwe ronde zaailingen, bestaande uit klassiekers van Sensi Seeds, nieuwe samenwerkingsprojecten en zeldzame genetica uit zijn eigen archief.
En dat is een archief om trots op te zijn! “Nu is het vooral afwachten wat ik in de koelkast tegenkom,” zegt Will met een glimlach. Hij heeft twee koelkasten vol wietzaden: één voor de voorraden van Sticky Finger Seeds en Deep Green Genetics, en een andere voor zijn privécollectie, die omschreven kan worden als een ware schatkist vol old-school genetica.
“Ik noem ze ‘sokkenlade-pareltjes’,” lacht hij. Hij herinnert zich hoe hij Maui Wowie ontdekte dankzij een zaadje dat iemand achter in de sokkenlade van een overleden oom had gevonden. Will koestert deze soorten omdat ze nauwelijks zijn doorgekruist en daardoor meer van hun oorspronkelijke essentie hebben behouden. “Ik ben daar altijd naar op zoek, veel meer dan naar nieuwere soorten,” zegt hij.
De toegang tot het archief van Sensi Seeds bracht ondertussen weer heel andere ontdekkingen met zich mee. Hoewel hij vrij was om te kiezen met welke genetica hij wilde werken, voelde Will zich aanvankelijk wat terughoudend. “Ik wilde niet te veel meenemen,” geeft hij toe. Uiteindelijk ging hij toch met zo’n 25 soorten naar huis.
“Het voelde als een soort heilige plek,” herinnert hij zich. Eenmaal thuis nam hij de catalogus nog eens door en stelde hij alvast een verlanglijstje samen voor zijn volgende bezoek. Op dat lijstje staan Sensi Amnesia, Mr Nice G13 × Hash Plant en Ed Rosenthal Super Bud, evenals nog meer Silver Haze, een soort die momenteel al tussen zijn collectie moederplanten groeit.
Dit zijn genetica die hij graag verder wil verkennen, met nog volop mogelijkheden om te selecteren en te testen. Zijn doel is om het karakter te behouden dat een bekende variëteit zo bijzonder maakt, en er tegelijkertijd een eigen draai aan te geven.
“Ik wil die eigenschappen niet ingrijpend veranderen, maar er juist iets aan toevoegen,” legt hij uit. Na jarenlang met muzikanten te hebben gewerkt, vat hij die ambitie treffend samen als “het volume een klein beetje hoger zetten en de klank in balans brengen.”
- Disclaimer:Wet- en regelgeving omtrent cannabisgebruik verschilt vaak per land. Sensi Seeds raadt u daarom dan ook aan om de lokale wet- en regelgeving na te gaan. Handel niet in strijd met de wet.
