by Micha on 03/05/2017 | Legaal & Politiek

Volledige concentratie – De zegetocht van cannabisextracten

Cannabisextracten Na hun zegetocht door de VS en Canada, worden nu ook in Europa cannabisextracten steeds populairder. Terwijl het vooral de consumenten zijn die het ontspannende effect van „infused edibles“ bijzonder weten te waarderen, zijn deze goed doseerbare en makkelijk te standaardiseren extracten juist zeer geschikt voor medicinale toepassingen. De extractie van cannabinoïden is een wetenschap op zich, die de gemiddelde consument ver boven de pet gaat. De „710“-cultuur (lees 710 op zijn kop en er staat „OIL”) is vaak juist daar populair waar de teelt van cannabis wordt getolereerd, of legaal is.


Volledige concentratie – De zegetocht van cannabisextracten - Sensi Seeds Blog

Na hun zegetocht door de VS en Canada, worden nu ook in Europa cannabisextracten steeds populairder. Terwijl het vooral de consumenten zijn die het ontspannende effect van „infused edibles“ bijzonder weten te waarderen, zijn deze goed doseerbare en makkelijk te standaardiseren extracten juist zeer geschikt voor medicinale toepassingen. De extractie van cannabinoïden is een wetenschap op zich, die de gemiddelde consument ver boven de pet gaat. De „710“-cultuur (lees 710 op zijn kop er er staat „OIL”) is vaak populair op plaatsen waar de teelt van cannabis wordt getolereerd, of legaal is. 710 is daarmee als het ware de fijnproevervariant onder de cannabis-highs. Het gaat bij extracten veel meer om het genieten van de textuur, de aroma’s, de consistentie en de combinatie van werkzame stoffen, dan om het bereiken van de ultieme high – hoewel ook dat aspect zeker niet teleurstelt.

Een dergelijke nieuwe cultuur kan zich pas goed ontwikkelen op plaatsen waar de productie van de benodigde grondstof, in elk geval voor persoonlijk gebruik, niet langer illegaal is. Daarom heeft juist Spanje zich met zijn social clubs weten te ontwikkelen tot het centrale laboratorium voor experimenten met cannabisolie in Europa, terwijl het daarentegen zelfs in Nederland lastig tot onmogelijk is om goede extracten te vinden, omdat zij daar in juridische zin tot de harddrugs behoren.

Met of zonder oplosmiddelen?

De meest gebruikte oplosmiddelen voor extractie van cannabistoppen of oogstresten (trim) zijn ethanol, isopropylalcohol, propaan, dimethylether, CO2 en butaan. Het eindproduct bevat, afhankelijk van het uitgangsmateriaal, de extractietijd en de extractiemethode, vrijwel altijd alleen de gewenste stoffen uit de plant. Zo zijn THC- en CBD-gehaltes van 70 tot 98,5 procent bij cannabisextracten heel normaal.

Niet alle oplosmiddelen zijn even onschuldig, het gebruik van isopropylalcohol (in de omgang „schoonmaakalcohol” genoemd) valt omwille van de gezondheidsrisico’s af te raden. Extractie met butaan (BHO) levert weer andere gevaren op, omdat dit oplosmiddel buitengewoon explosief is en daarom bij illegale cannabisverwerking dikwijls zware ongelukken veroorzaakt. In Colorado is de fabricage van extracten na de legalisering zelfs een politieke kwestie geworden, omdat er steeds meer ongelukken gebeurden met zwaargewonden of doden tot gevolg. In 2014 vonden er bij de productie met butaan 32 ongelukken plaats, met in totaal 17 gewonden. Als reactie daarop heeft het parlement in 2015 besloten om de cannabisextractie wettelijk te regelen. Tot dan toe was het vanwege de legale status van cannabis niet mogelijk om de veroorzakers van de explosies ter verantwoording te roepen. Sindsdien mogen alleen gelicentieerde cannabisproducenten extracten met butaangas produceren. Bij de extractie is het gebruik van open vuur nu verboden. Daarnaast blijft het aan de lokale besturen in Colorado voorbehouden om speciale zones voor de productie van cannabisextracten aan te wijzen, wat in Denver al is gebeurd. Daar mag de extractie uitsluitend nog plaatsvinden op bedrijventerreinen. Overtredingen worden met een gevangenisstraf van maximaal 16 jaar bestraft. Privépersonen die zelf cannabis of hasjolie maken, mogen alleen nog klassieke methoden zoals extractie met alcohol of warmte gebruiken.

De minst risicovolle en schoonste vorm van extractie is de methode met CO2. Deze vergt echter een speciale, zeer kostbare installatie. Een relatief kleine extractie-installatie van 10 liter, kost in de VS op dit moment zo rond de 40.000 euro. De samengeperste, bovenkritische CO2 haalt hierbij onder hoge druk (73,75 bar of meer) de gewenste stoffen uit het plantmateriaal. Bij afnemende druk geeft de CO2 de gewonnen extracten weer af. Procesparameters als temperatuur, druk en tijd worden hierbij zeer nauwkeurig afgestemd op het uitgangsmateriaal. Zo blijft het merendeel van de terpenen en cannabinoïden behouden en kan dit zeer complete extract zijn volledige gebruikspotentieel optimaal ontplooien. Eenvoudige natuurkundige processen vervangen daarbij de chemische reacties: Bovenkritisch CO2 is een inerte substantie en reageert niet met de op te lossen stoffen. Zo maakt bovenkritische extractie concentratie mogelijk van waardevolle stoffen in hun natuurlijke, ongewijzigde vorm. De gematigde temperaturen en het ontbreken van zuurstof bij deze methode, maken hem bijzonder geschikt om gevoelige oliën en extracten te winnen.

Op plaatsen waar cannabis legaal is, gebruiken enkele producenten sinds kort de zogeheten „live resin“-extractiemethode. Hierbij worden vers geoogste planten zeer snel ingevroren. Zodra het plantmateriaal hard is, worden de ingrediënten met één van de hierboven beschreven methoden geëxtraheerd. Zo komen ook de terpenen, cannabinoïden en resinoïden die anders tijdens het drogen verloren zouden gaan, in het eindextract terecht. Kenners omschrijven het smaakverschil als het verschil tussen vruchtensap uit een pak en vers geperst sap.

Reiniging en zuivering

Er bestaan verschillende technieken om resten van oplosmiddelen uit extracten te halen. De makkelijkste en goedkoopste manier is wachten. Alle vluchtige bestanddelen verdampen binnen een paar maanden vanzelf. Daarbij kunnen er echter stofdeeltjes in het concentraat terechtkomen. Bij het drogen op hoge temperatuur, het zogenoemde “heat purging”, verdampen er te veel terpenen. Meestal reinigen de fabrikanten hun extract in een vacuümruimte. De druk in zo’n ruimte wordt verlaagd, waardoor de oplosmiddelen in het concentraat bij een lagere temperatuur hun kookpunt bereiken en sneller verdampen. De droogtijd wordt nog korter als de ruimte tijdens het vacuümtrekken enigszins wordt verhit. Over de optimale temperatuur daarvoor bestaat er onenigheid in het nog relatief jonge 710-wereldje. Ed Rosenthal adviseert een temperatuur van 34 tot 37 °C, terwijl in sommige online-forums 50 °C wordt aangehouden. Sommige kenners filteren bovendien de uit de planten afkomstige vetten en wassen weg. Iets dat „winterizing” of „dewaxing“ wordt genoemd. Dit verwijderen van de planteigen vetten en wassen is echter zeer omstreden, omdat door het slingeren of filteren ook de in vet oplosbare terpenen en andere bestanddelen verloren gaan.

Naast de verschillende manieren om concentraten te creëren met oplosmiddelen, bestaan er ook oplosmiddelvrije technieken waarmee de zogeheten „non-solvent“ extracten worden gemaakt. Dat zijn de klassieke droge filtering (dry sift), ijswaterextractie en de relatief nieuwe „rosin tech“-methode.

Deze droge extracten bevatten evenveel werkzame stof en terpenen als extracten gemaakt met oplosmiddelen. In Spaanse cups is vaak een zeer grondig gezeefde hasj met een THC-gehalte van wel 90% te vinden. De krachtigste gezeefde extracten zijn dus bijna net zo sterk als geconcentreerde oplosmiddelextracten. Alleen bij de zeer eenvoudige rosin tech-methode, waarbij een strijkijzer en bakpapier worden gebruikt, gaan door verhitting de zo begeerde terpenen verloren. Een THC-gehalte van gemiddeld meer dan 70%, is zelfs bij de eenvoudigste van alle extractiemethoden heel makkelijk te realiseren.

Shatter, wax, honeycomb, sap, budder, live-resin of iets anders?

De kleur en de consistentie van een extract zijn niet per se een kwaliteitscriterium. Enerzijds zijn de consistentie en de textuur afhankelijk van het mengsel van cannabinoïden, terpenen en vetten, alsmede van parameters als de luchtvochtigheid, de temperatuur, de gebruikte oplosmiddelen en nog veel meer. Is alles perfect met elkaar gemengd en goed opgelost, dan levert dat een glashelder eindproduct op. Maar zelfs als bepaalde parameters zoals de gebruikte oplosmiddelen, de soort plant, temperatuur, druk en de extractietijd het resultaat kunnen beïnvloeden, blijft de uiteindelijke consistentie in de wereld van 710 altijd een kleine verrassing. Dit geldt uiteraard niet voor medicinale extracten, die volgens een gestandaardiseerde methode onder steeds dezelfde laboratoriumomstandigheden en van gelijkblijvend uitgangsmateriaal worden gemaakt.

Volledige concentratie – De zegetocht van cannabisextracten - Sensi Seeds Blog

Shatter: De Engelse benaming shatter (verbrijzelen) geeft een perfecte omschrijving van deze harde, gladde en transparante stof. Dit extract breekt namelijk makkelijk in stukjes en heeft bij lage omgevingstemperaturen een glasachtige consistentie. Shatter is transparant omdat de molecuulstructuur tijdens de productie intact blijft.

Sap: Sap is een omschrijving voor transparante en zachte cannabisconcentraten met een viskeuze en kleverige consistentie. De stof is doorgaans iets plakkerig, buigzaam, olieachtig en relatief makkelijk te verwerken.

Wax/budder: Zo noemt men ondoorzichtige extracten die na de extractie hun transparantie zijn verloren. Wanneer men deze ondoorzichtige extracten krachtig roert, dan ontstaat een soort luchtige zalf die de experts wax of budder noemen.

Honeycomb: Ziet eruit als Zwitserse kaas. Het is een gezuiverd extract. De luchtbelletjes die ontstaan tijdens het verdampen van het oplosmiddel onder vacuüm, vormen de unieke textuur van dit extract. Verkrijgbaar als wax en shatter.

Crumble: Veel live resin-extracten hebben een consistentie als ruwe suiker omdat het uitgangsmateriaal relatief veel vocht bevat. Extracten met een suikerachtige, kruimelige consistentie worden „crumble“ genoemd. Vaak ontstaat deze korrelige consistentie pas tijdens de opslag, omdat het extract achteraf vocht uit de lucht heeft opgenomen. Kenners noemen dit proces versuikering, oftewel „sugaring“.

Dabbing-rig als kunstobject

Als alles goed is verlopen, zal het concentraat sterk lijken op de soort cannabis waarvan het is gemaakt. Het proces intensiveert de geur, de smaak en de werking van de soort, omdat alle werkzame stoffen in geconcentreerde vorm aanwezig zijn. Een typische dabbing-rig voor het verdampen van extracten bestaat uit een kleine glazen bong, BHO-pijp of bubbler met een concentraatnagel van glas of van titanium en een glazen bol. De nagel moet zijn gemaakt van hittebestendig materiaal. Concentraten kunt u bewaren in een bakje van non-stick siliconen of in gewoon bakpapier.

In de VS heeft zich door de 710-beweging een glasblaascultuur ontwikkeld die zijn weerga niet kent. Sommige veelkleurige dabbing-rigs zijn ware kunstwerkjes, die tot wel duizenden euro’s opbrengen. In de VS en Canada hebben kunstliefhebbers de glazen kunstwerken voor het blowen inmiddels ontdekt als investeringsobjecten, met een even hoge verzamelwaarde als schilderijen en beelden. Intussen schatten insiders dat er zo’n 1000 glasblazers in de VS en Canada leven van het blazen van hoogwaardige dabbing-pijpen.

Hoe zinvol is een THC-limiet voor extracten?

Beginners en onervaren consumenten die door te sterke „edibles“ een slechte ervaring hebben, vormen voor veel media nog steeds een aantrekkelijk verhaal. Uiteraard is een stof in geconcentreerde vorm sterker en moet daarom veel nauwkeuriger (in milligrammen) worden afgewogen dan in zijn natuurlijke vorm (in grammen). Dat is op de Europese zwarte markt echter nog niet mogelijk, omdat etiketten en waarschuwingslabels veelal ontbreken. Wanneer de productie eenmaal is gelegaliseerd, en de hoeveelheden werkzame stof zijn tot op de milligram vastgelegd en exact gedeclareerd, net zoals in de VS en Canada, dan zijn de risico’s van extracten naar verwachting lager dan bij oraal gebruik van cannabistoppen of hasj.

Een THC-limiet voor extracten, zoals sommige experts voorstellen, zal niet werken. Soortgelijke experimenten bij de regulering van alcohol leidden ertoe dat de handel zich weliswaar aan de gestelde limieten voor alcoholhoudende dranken hield, maar deze op andere manieren weer wist te omzeilen. In de VS is pure alcohol bijvoorbeeld verkrijgbaar onder de naam „Everclear“ en in Duitsland onder de naam „Prima Sprit“ en „Weingeist“. En daarmee worden op heel veel feestjes gemene cocktails in elkaar gedraaid. Officieel wordt het ook niet als drank verkocht, maar als ruitenreiniger of als grondstof voor het bereiden van tincturen. In tegenstelling tot een 99,5 procent zuiver THC-extract, is het consumeren van pure, onverdunde alcohol zelfs dodelijk. Het is niet verboden omdat niemand het in zijn hoofd haalt om dit spul puur te drinken. Daarom is het, gelabeld en wel, gewoon legaal verkrijgbaar, ondanks de percentagegrens die geldt voor gewone alcoholhoudende dranken.

Met duidelijke informatie over de bestanddelen, de dosering en de risico’s op de verpakking, zijn ook gebruikers van cannabis prima in staat om met extracten in hoge concentraties verstandig om te gaan. Regularisering van cannabis mag niet betekenen dat met veel moeite geproduceerde extracten met een hoge zuiverheidsgraad in de toekomst alleen maar verdund moeten worden om met een lager gehalte aan werkzame stof aan de regels te voldoen. Een verbod leidt bovendien alleen maar tot mystificatie van dergelijke zuivere concentraten, en zal de prijs ervan opdrijven zonder iets aan de beschikbaarheid ervan te doen, en zonder mensen met een problematisch consumptiepatroon ook maar iets te helpen. Dat hebben 50 jaar cannabisverbod inmiddels wel aangetoond. En last but not least zou een THC-limiet het voor patiënten onnodig moeilijk maken om een eventueel benodigd product in hoge concentraties te verkrijgen.

Reageren

Heb je een standpunt? Deel hem dan hieronder.

Leave a Comment

Please enter a name
Oops, looks like you forgot something?
Read More