Cannabis: een plant met vele gezichten, deel II

In deel II van "Cannabis: een plant met vele gezichten" stellen we je voor aan 3 mensen, die vanwege hun veelvoudige klachten en zeer complexe ziektebeeld medicinale cannabis gebruiken. Lees het zelf.


In december 2014 liet Sensi Seeds je in het artikel “Cannabis: een plant met vele gezichten” kennis maken met enkele cannabisconsumenten. Het ging om patiënten die in Duitsland beschikken over een uitzonderingsvergunning voor medicinale cannabistoppen. De bedoeling was te laten zien dat cannabis veel gezichten kan hebben en dat deze gezichten bij mensen horen die baat hebben bij cannabis als geneesmiddel. Naar aanleiding van de publicatie van het artikel hebben zich nog enkele patiënten gemeld die hun verhaal graag met de Sensi Seeds-lezers willen delen. Prima! Hoe meer, hoe beter. Hopelijk geven de portretten van ‘onze’ cannabispatiënten moed, bieden ze informatie en schudden ze wakker.

In dit tweede deel laten we u kennis maken met drie mensen, die elk vanwege hun meervoudige klachten en zeer complexe ziektebeeld medicinale cannabis gebruiken. Lees het zelf.

Christian Schulzki

Chris Sensi Seeds blog
De 34-jarige Christian Schulzki.

Deze 34-jarige geboren inwoner van Berlijn lijdt na vier kniebandoperaties aan chronische pijn. De daarmee gepaard gaande dagelijkse klachten maken het hem moeilijk of zelfs onmogelijk om deel te nemen aan het sociale leven. Zelfs boodschappen doen is een moeilijke en angstige bezigheid.

Bovendien lijdt Christian, die slager van beroep is en tegenwoordig in het Saarland woont, aan clusterhoofdpijn (CH), ook wel bekend als neuralgie van Horton. Bij deze aandoening krijgt de patiënt aanvallen van eenzijdige extreme hoofdpijn, die tussen een kwartier en drie uur kan aanhouden. “Ik wens het niemand toe”. Christians kernachtige opmerking spreekt boekdelen.

De pijn bepaalt het leven

Christians ziekte heeft een enorme negatieve impact op zijn leven, wat hem verdrietig en depressief maakt.

Toen zijn klachten net begonnen, kon Christian nog werken als magazijnmedewerker bij een farmaceutische onderneming. Daarna probeerde hij het als medewerker bij een callcenter, maar hij kreeg ontslag wegens zijn voortdurende ziekteverzuim ten gevolge van zijn ziektes. Christian zit nu al twee jaar thuis en probeert weer terug te keren in het arbeidsproces: “Ik weiger mijn ziektes en deze neerwaartse spiraal, die kennelijk steeds steiler wordt, te accepteren.” Hij zou eigenlijk moeten nadenken over pensionering, maar ook dat weigert hij. Hij probeert door middel van omscholing en met behulp van de medische dienst van de arbeidsbemiddeling weer aan de slag te komen.

Standaardmedicatie met heftige bijwerkingen

Dreaming Sensi Seeds blog
Christian: “I accepteer nog mijn ziekte, nog de achteruitgang die ermee gepaard gaat”.

Christians lijst met geneesmiddelen is lang, zeer lang: ’s ochtends en ’s avonds Targin, Caprot Akut voor tussendoor, Novalgin-druppels, Omeprazol ’s ochtends en ’s avonds, Verapamil, zuurstof bij een hoofdpijnaanval. (Eind 2012 nog, toen hij nog Triptane gebruikte voor zijn clusterhoofdpijn, moest Christian 14 dagen klinisch ontgift worden in het ziekenhuis. Andere standaardmedicamenten voor hem waren morfine, opiaten, anestheserende middelen, tilidine, gabapentine, Lyrica, Katadolon enz.  Dankzij cannabis heeft Christian zijn medicijninname met driekwart kunnen verminderen of kan hij er zelfs helemaal buiten.

Cannabis als medicijn?

Als jongere had hij een keer cannabis geprobeerd. Als medicijn kwam het voor hem echter niet in aanmerking omdat de plant illegaal is. Cannabis als medicijn: daarvan had hij nog nooit gehoord.  In maart 2014 kwam het hem ter ore  en hij heeft zich nader geïnformeerd via de media en internet.  Daarop is hij zich serieus met het thema gaan bezighouden. In september 2014 had hij een gesprek met zijn pijntherapeut, nadat hij al drie weken lang met een pijnkatheter behandeld werd, die niet hielp.  De reactie van de arts was afwijzend, negatief: “Ken ik niet. Doe ik niet.” De huisarts van Christian reageerde echter veel toeschietelijker en in november 2014 begon de aanvraag voor een vergunning voor medicinale henneptoppen uit de apotheek gestalte te krijgen. Op 1 december 2014 stuurde hij de aanvraag naar de BfArM en al op 8 januari 2015 kreeg hij telefonisch bericht dat zijn verzoek ingewilligd was. Sinds 30 januari 2015 beschikt Christian over de schriftelijke vergunning. Alleen de leveringsproblemen bij Bedrocan verhinderen dat hij zijn medicijn regelmatig kan innemen.

Wat Christian de lezers van Sensi Seeds wil zeggen

Iedere patiënt die cannabis gerookt of in een andere vorm tot zich genomen heeft, en bij wie het geholpen heeft, zou een vergunning bij de BfArM moeten aanvragen. Ook al zegt een dokter ‘nee’, en werkt de eerste, tweede of zelfs derde apotheek niet mee: hou vol! Bezoek forums en verzamel informatie. Overtuig je dokter. Laat je NIET ONTMOEDIGEN! In dit verband… Legalize it!“

Peggy S.

Peggy Sensi Seeds blog
Peggy: “Zonder CBD-rijke cannabis zou de pijn nauwelijks draagbaar zijn.”

Peggy uit Thüringen is net 30 jaar oud en voor 90% gehandicapt. In haar gehandicaptenpas staan de letters G en B, die aangeven dat ze beschikt over beperkte mobiliteit voor het wegverkeer. In het personenverkeer heeft ze altijd begeleiding nodig. Deze verkoopster van beroep is sinds 2010 arbeidsongeschikt. Haar dagen brengt ze het liefst door met haar katten, van het Maine Coon-ras.  Cannabis neemt Peggy voornamelijk tot zich vanwege haar meervoudige dagelijkse pijnen, die haar hele leven beheersen.

Complex ziektebeeld

De Thüringse lijdt aan reuma, spier- en gewrichtspijn en polyneuropathie, aandoeningen aan het perifere zenuwstelsel. Bovendien lijdt Peggy aan collagenose, een auto-immuunziekte die in principe ieder orgaan kan treffen. Daarnaast heeft ze ook nog eens vasculitis, het syndroom van Sjögren, het fenomeen van Raynaud en exocrine pancreasinsufficiëntie (EPI).

Trigeminusneuralgie, een vorm van gezichtspijn, een rechtszijdige gezichtsverlamming (aangezichtsverlamming van Bell) en willekeurig optredende verkrampingen van de rechtergezichtsmusculatuur komen daar nog bij.  De verlamming is het gevolg van een gordelroosinfectie in het gezicht. Hierdoor lijdt Peggy ook aan extreem hevige zenuwpijnen, post-zoster-neuralgie.

De lijst is nog niet compleet: gastritis, osteoporose, endometriose, coeliakie, lactose- en fructose-intolerantie, astma en allergieën; en daarmee is de lijst met kwalen helaas nog niet compleet.

Minder medicijnen dankzij cannabis

Totdat ze met haar cannabistherapie begon, heeft Peggy alle beschikbare opiaten, verscheidene anti-epileptica, antidepressiva en slaapmiddelen tegen haar pijnen uitgeprobeerd, met name tegen de zenuwpijn in haar gezicht en de reumapijn in de rest van haar lichaam. Ook cortison en reumabasismedicamenten als MTX, AZA, Quensyl immuunglobuline heeft ze geprobeerd.

Maar vooral bij haar gezichtspijnen helpt cannabis veel beter dan anti-epileptica. Sinds ze cannabis gebruikt, neemt ze alleen nog cortison en het opiaat oxycodon, waarvan ze de dosis trouwens heeft kunnen verminderen.

Bijstand van een pijnarts

Peggy Sensi Seeds blog
Peggy en een van haar geliefde katten.

Toen er voor Peggy geen therapie meer voorhanden was, heeft haar pijnarts Dronabinol-druppels aanbevolen. Ze beschikt sinds 2014 over de vergunning voor medicinale cannabistoppen. Ze is blij dat haar arts welwillend ten opzichte van een therapie met cannabis stond en haar bij de aanvraag ondersteunde.

Zonder cannabis met veel CBD was de pijn, met name de zenuwpijn aan mijn gezicht, nauwelijks te verdragen”, zegt de jonge vrouw.

Leverproblemen met Bedica en Bediol maken het niet eenvoudiger

Helaas was haar cannabis (Bedica en Bediol) de afgelopen maanden dikwijls niet leverbaar. Peggy zegt dat elke dag zonder Bedica en Bediol voor haar een terugslag betekent. Ze krijgt onmiddellijk weer last van gezichtspijn. Ook haar reuma keert dan snel terug, met nieuwe aanvallen. Dat heeft weer tot gevolg dat ze meer cortison en pijnstillers moet nemen.

Helaas betaalt de ziektekostenverzekering de cannabis niet en is het iedere maand weer een gevecht om de benodigde 250 tot 500 euro bij elkaar te sprokkelen. Uiteindelijk heb ik alleen maar een basisuitkering. Ik zou willen dat cannabis voor zieke mensen nu eindelijk eens door de ziektekostenverzekering gedekt zou worden en dat ook eens een einde komt aan de slechte leverbaarheid, want het is geen lolletje je elke maand zorgen te moeten maken over je medicijn.”

Dagelijkse hulp

Peggy heeft dagelijks hulp nodig, inmiddels niet alleen meer in het verkeer maar ook thuis, bij de alledaagse dingen.

Sinds kort heeft ze een rolstoel omdat ze niet langer in staat is buiten te lopen of lang te staan. Vanwege de reuma, osteoporose en vele breuken kan ze niet meer zonder.

Van de nood een deugd: Peggy’s hobby’s

De 30-jarige kookt graag, met hennep en cannabis. Vanwege haar vele intoleranties is Peggy gedwongen dagelijks vers te koken en te bakken. Dankzij haar allergieën heeft ze dus een nieuwe hobby gekregen, die ze enthousiast beoefent. Peggy maakt gebruik van hennepmeel, hennepzaad en de cannabis uit de apotheek.

Ook zorgt ze vol overgave voor haar katten en vissen. Ze is sowieso dol op dieren.

Michael Autrum

Michael Sensi Seeds blog
Michael speelt rolstoelbasketbal.

Michael komt oorspronkelijk uit Weißwasser en leeft met zijn buldog Tyson in de buurt van Starnberg.

Michael lijdt aan chronisch pijnsyndroom, graad III volgens Gerbershagen. Bij hem is de pijn geen symptoom van een bepaalde aandoening, maar vormt een ziektebeeld op zich. In stadium III, waarin Michael zich bevindt, kunnen, ook bij multidisciplinaire behandelingen, de klachten slechts bij 30% van de patiënten verminderd worden. Tot deze 30% hoort Michael helaas niet. Hij lijdt voortdurend pijn, maar dat is niet alles. Ook allergische astma, COPD (chronisch obstructieve longziekte), artrose, omartrose (artrose van het schoudergewricht) en Barrettoesofagus (metaplasie door reflux) spelen hem parten. Bovendien is hij al aan zijn derde pacemaker begonnen. Michael, die kok van beroep is, is afgekeurd. En hij is pas 38.

Medicijnencocktail

Opiaten, Lyrica, astma-inhalator, Fortecortin en Prednisolon zijn de dagelijkse medicamenten die Michael gebruikt.

Vanwege zijn COPD krijgt hij iedere 15 uur 2 liter zuurstof. ’s Nachts ligt hij aan een slaapapneu-apparaat. Om überhaupt 5 tot 6 uur te kunnen slapen, heeft hij slaaptabletten nodig.

Dankzij cannabis kon hij zijn medicijngebruik echter halveren, respectievelijk helemaal achterwege laten. De opiaten bijvoorbeeld heeft hij gereduceerd van 96 mg tot 12 mg per dag. Sinds hij begonnen is met de cannabistherapie heeft hij de slaaptabletten, astma-inhalator en Fortecortin helemaal niet meer nodig.

Medicinale cannabistoppen uit de apotheek

Sinds september 2014 beschikt Michael over een vergunning voor medicinale cannabistoppen. Via de media en internet kwam hij in contact met andere cannabispatiënten, zoals Claudia Russo, die aan het woord kwam in het eerste deel van Cannabis: een plant met vele gezichten. Medio augustus 2014 maakte de in Duitsland bekende arts Dr. Grotenthermen in zijn praktijk een afspraak met Michael en aan het eind van dezelfde maand beschikte Michael al over de verklaring van de arts. Bovendien beschikte hij ook over attesten van zijn longarts en internist. Het duurde verrassend genoeg maar tien dagen voordat Michael zich mocht reken tot de groep van  vergunninghouders voor medicinale cannabis.

Een film om de moed erin te houden

Binnenkort verschijnt er een film over de cannabispatiënt: “Lebe dein Leben wie Michael” (Leef je leven zoals Michael). Met de film wil Michael gehandicapte mensen moed inspreken, om vooral door te zetten. Hij vertelt ook over zijn persoonlijke ervaringen met cannabis. Sensi Seeds zal de lezers op de hoogte houden van de stand van zaken over de film.

Teamgeest, lol & spelvreugde met basketbal

Michael laat zich door zijn beperkingen en zijn rolstoel niet klein krijgen. Hij speelt rolstoelbasketbal bij USC München. De beweging, teamgeest, gezamenlijke activiteiten en plezier in het spel bevallen Michael zeer goed. Hij laat zich door zijn handicap niet opsluiten tussen vier muren. Zijn motto:

Berusting is het begin van het einde.”

Beste lezers, er komt nog een derde deel. Dat kunnen we nu al beloven. Wil je je verhaal met ons delen, laat dan een bericht achter. Wij nemen dan contact met je op.

Reageren

Heb je een standpunt? Deel hem dan hieronder.

Leave a Comment

Please enter a name
Oops, looks like you forgot something?